op de terugweg van de arenberg in de metrophone een paar nieve cd's gaan halen, oa de erg goeie "the kills: blood pressures"...
dan, om 14u: luv bakt spek voor my, terwyl ik mollie het zonlicht van de middag laat zien...
als ik die dreumes in myn armen heb, voelt het alsof ik er eigenlyk tachtig ben, maar een goede fee is my komen zeggen: vitalski, je mag nog eens, naar believen, één kwartier van je leven opnief beleven... en dan word ik vanzelf naar Dit moment teruggeflitst!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten