waarin vitalski zich eens goed laat gaan - teneur: zelf opgezocht spleen. decor: schemerzone.
achter al dat bewegen van tegenwoordig gaat onverhoeds, sinds kort, de dreiging schuil van een zekere depressie; zeer licht, niet noemenswaardig, maar toch. een niet af te lossen begeren, door de schuld van de nutteloosheid van alles. de leêgte die alles aldoor omkadert. je komt in een huis maar je ziet in feite een kerkhof. een mens spreekt je aan, maar je ziet alleen zyn geraamte. en nergens iets om in weg te vluchten. "bedrink je!" zei baudelaire, maar drank is natuurlyk totaal geen redmiddel, een "gelukkige junk" heeft nog nooit bestaan. en literatuur is stoffig, kunst is overbodig. iedere dag een stapje dichter by je dood - dat is de enige zekerheid.
en de lelykheid van onze natie. lintbebouwingen, glascontainers en autosalons. geen côte d'azure, geen romantisch ravyn. het nieuws op de radio, het journaal op de tv. al die rommel op de tv. en de lelykheid van zo'n winkel als "de mediamarkt". koude tocht over de daken en wekkers die vroeg af moeten...
4 opmerkingen:
oei oei ...
Komaan Vitalski, denk aan je dochter!
Ik bên zo bly dat ik drugsvrij ben, een depresssie klaart op in de geestdriftige creatiedrang ... Vergeêt niet, waarde nachtridder, dat gij een vermoeiende periôde doormaakt nu gij pas vader geworden zyt. Hou vol!
Dat is inzicht! Geluk ondanks alle schoonheidsfout(jes)
Een reactie posten