waarin vitalski uitgebreid de tyd en de houding neemt om over de voorbye, behaaglyke zaterdag uit te weiden...
's morgens in bed beginnen te lezen in de verzamelde essays van montaigne, zopas integraal vertaald naar het nederlands. ik had dit boek al een tydje in huis (gekregen van een boekhandel waar ik een try-out deed van "de gelaarsde kat", in heist-op-den-berg) maar omdat het zo'n dik boek is, 2400 bladzyden of zo, moet je er toch eerst aan wennen voor je er je tanden kan inzetten. trouwens waarschynlyk ga ik het boek zelfs in katernen uit mekaâr scheuren, zoals het nu is, weegt het ding téveel, zeker 's morgens in bed aldus.
rond een uur of tien kwam luv totaal geruisloos in myn kamer naar binnen geslopen, duidelyk in de hoop my te kunnen betrappen op een geheime sessie in de eigenliefde - mis poes, ikke braaf hoor!... de middag was echter heavy voor myn lief, mollie is een superster in huis doch sinds kort wil ze smiddags niet meer slapen, ook niet wanneer ze werkelyk doodop is; ze heeft ontdekt hoe ze moet "protesteren", maar nu moet luv haar duidelyk maken dat wy op die manier niet getrouwd zyn, je kan die bengel geen zes of zeven keer na mekaâr, telkens wanneer ze mekkert, in je twee armen pakken, daar geraakt ze nog méér opgedraaid van. m.a.w.: vanmiddag heeft mollie zich voor het eerst in haar lange bestaan in slaap gehuild, beetje voos, voor de buren zeker ook, hun pand is al helemaal heringericht (geluidsverstommende kleêrkasten tegen de wand geschoven...)
toen mollie twee uur later weêr wakker werd, kwam luv haar naar myn slaap-studeerzolder dragen, vaarwel montaigne; een melancholische muziekdoos et cetera; voor de rest van de warme dag was de moll gelukkig in top-atmosfeer, kan ni beter.
smiddags met valleke en els crawls uitgebreid terrassen op de oude graanmarkt in de goddelyke zon. aspegeresoep van de bovenste plank, één uur later garnalen van de bovenste plank. nog eens een halfuur daarna kroketten, en nog eens daarna twee koffies. en zeer veel geroddel; over dick turpin, joop schafthuizen, de moord in den hopper... tussendoor, om de knieën te strekken, eventjes langs bij deSlegte, myzelf daar de nieve claus aangeschaft - de dagboeken... eindelyk claus die wél eens over zichzelf schryft, had hy vaker moeten doen, het nieve millennium heeft de maling aan fictie. het dagboek, het egodocument heeft op het ogenblik veel meer ademruimte dan de roman. tenzy die roman, zoals by eco, een verdoken essay is, of een historisch ding (het liefste wat de mensen nu lezen, is iets in de aard van wat je hier nu leest...)
toen mollie de trolley beu was, het kind op myn armen gedragen, van de dekeyserlei tot by me thuis, volgens google-maps toch stipt 2 kilometer. dat is het leukste dat er bestaat: het ritme van je stappen, haar slappe houding in je automatisch volmaakt verplooide elleboog; je wordt helemaal één zo samen... alleen de kerkstraat was enigszins afzien, wegens verbouwingen in de langebeeldekensstraat rydt al het crapuul van stuyvenberg nu hiérlangs, stapvoets, één dampende, ronkende, arabisch stampende sliert van de schynpoort tot aan de carnot... precies een paryse buitenwyk...
in de klappeistraat in alle rust myn correspondentie bygewerkt, vyfhonderd uitnodigingen versturend voor "een toneelstuk over alles", geheel de maand juni in zaal harmonie...
dan naar huis, waar overnieuw charles maria nelson my reeds wachtte, een soort huisdier van my eigenlyk. van myn broêr schuinsover had hy de huissleutel reeds gekregen, doordat hy zes uur te vroeg was op onze afspraak. in zyn sigaretjes rokende aanwezigheid myn financiële papieren bygewerkt (nakende belastingsbrievengezeik...) tevens, goed voor de wetenschap, een nieve angst in zyn psyche mogen ontwaren; behalve voor honden, muggen, politie-agenten en volwassen mensen in het algemeen, blykt charles ook panisch voor vuur; wat bleek toen ik in de tuin, nochtans in een veilig rooster, voor de vluchtige gezelligheid een vlammetje stookte -"doe dat uit!! doe dat uit!!" hy heeft zelf ooit wel eens brand veroorzaakt, toen hy nog, dertig jaar terug, in de haantjeslei woonde. "wat is er toen dan precies gebeurd?" "daar wil ik het niet over hebben." maar hy flipte dus echt, een kat in de corner... (montaigne citeert petrarka:"wie kan zeggen dat hy in brand staat, staat niet werkelyk in vuur en vlam.")
sumbiet terug naar de klappeistraat om naar het einde van de dvd "the swamp-thing" te kyken. ik zag deze week drie movies binnen ditzelfde thema: the creature of the black lagoon, the swamp-thing en the incredible hulk; een perfecte case-study van hoe hollywood erop achteruitgaat - the creature zo knullig gemaakt en toch meêslepend, de hulk zo duur geanimeerd en zo waardeloos... nu, in ieder geval, moét en moét ik weg hier - omdat charlie in de bovenkamer KEIhard ligt te snurken...
2 opmerkingen:
interessanter roddels?
alleen maar goei dingen!
Een reactie posten