om halfacht het woelige bed uit. met drie uur slaap achter de rug. wegens niet kunnen stoppen met lezen in het romannetje "de burgemeester van veurne", op prachtig vergeeld papier, 206 bladzyden. van het kleine twintigtal simenons dat ik nu achter de kiezen heb, is "de burgemeester van veurne" voor my by uitstek dé nummer één. echt een meesterwerk... hoe kan dat nu, dat die man datzelfde jaar nog, in 1939, nog zes àndere boeken schreef?
mollie zei me 's ochtends (ze lag wonderwel nog te bed om halfacht) dat ze enigszins keelpyn gewaarwerd, maar: gelukkig voor iedereen, by nader inzien, toch niet dramatisch... dus: daar is weêr die yzeren regelmaat van het naar school brengen en terug ophalen... verre van onaangenaam, met dit zonnige weêrtype, de als pruisisch-blauw aan te duiden, optrekkende nevelslierten van de prille stadsmorgen.
op de turnhoutsebaan is er eêrgisteren een fietsend kindje gegrepen door een vrachtwagen, dodelyk...
om acht uur smorgens weêr thuisgekomen, een paar pannenkoeken gegeten en daarna beneden in de machine-kamer voortgelezen in "de burgemeester van veurne", net zolang totdat ik weêr in slaap viel. ik droomde dat ik met mollie in myn armen overkop tuimelde en weêr overeind krabbelde in een extreem woelige, duistere oceaan, met golven van letterlyk vyfhonderd meters hoog en laag. puur door onze liefde voor mekaâr, trotseerden we alles!...
toen ik wakkerwerd was het halfeen smiddags en was, één verdieping hoger, de kuisvrouw nasibé aan het stofzuigen. haar vaste dag is inderdaad verschoven van maandag naar dinsdag.
rond twee uur beginnen telephoneren; naar de decorbouwers van elckerlyc, naar de directeur van bink tv, naar een zekere eddie van de spieghel, die als deejay de soundtrack gaat verzorgen by onze vrouwen-expo, et cetera. met de deur van de machine-kamer wyd open aan m'n bueau gezeten en het zonnelicht bestudeerd. dan weêr de straat op, om de dochter te gaan halen.
aan de schoolpoort bart meuleman, die drie weken geleden opnief vader is geworden. een uitzonderlyke energie beving hem, zeer duidelyk. bart van loo wordt ten laatste overmorgen ook vader trouwens.
en dan weêr huishoudelyk overleven hier thuis... luv ziet er goed uit. ikzelf ook eigenlyk. ze had een nieve ceintuur voor me gekocht ook...
en dan weêr voortlezen, nu zodus begonnen in simenons "drie kamers in manhattan". de eerste radio-opnames voor dat simenon-ding zyn op 2 oktober, dus dat is ineens toch erg dichtby.
hmmm,- neen... alweêr geen érg opzienbarende "state-of-being" vandaag, geef ik toe...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten