om zeven uur smorgens myn dochter mollie een grote bos rozen laten overhandigen aan haar moeder luv. die bloemen had ik daags tevoren op de zolder voor haar verstopt. meteen daarna uiteraard weêr in bed gekropen, en ingeslapen tot kwart voor elf. tegenwoordig is kwart voor elf het uur waarop ik definitief ontwaak - wat erg vroeg is, als je uitrekent dat ik nooit voor vier uur ga slapen.
hoewel de kinderen in huis waren, toch aardig wat kunnen doorlezen, byzonderlyk in het boek "old men in wonderland"; over de pre-occupatie van midden-victorianen met de vermeende onschuld-by-uitstek van zesjarige meisjes, over het ontstaan van kinderdelinquentie en over (zeer boeiend) wordsworth en de quincy als voorlopers van deze thema's.
zelfs was luv terwyl even naar de zonnebank, dwz ik was alleen thuis met die kinderen, en toch kon ik lezen; dwz iedere dag worden ze iétsje meer handelbaar - al heeft, moet gezegd, myn aangroeiende leisure-time misschien ook wel te maken met een toenemend egoïsme (misschién zeg ik hé); ik breng de kinderen in ieder geval nooit meer naar school, dat is nu allemaal en alles op luv haar schouders...
om 13u rocco weêr in bed gelegd, en tydens diens middagdut weêr gaan zwemmen. indeed: ik houd dit goed vol; nu reeds vyf dagen op ry iédere dag tien banen trekken... myn lichaam leeft op... kom nu reeds voelen, lezers en lezeressen, hoe myn schouderspieren lichtjes beginnen te zwellen, hoe myn borstkas opentrekt... de eerste dag moest ik my erdoor heen trappelen, doch vandaag vermocht ik de laatste twee banen af te leggen in spurt-crawl-styl... te gek... (omdat ik niet méér en méér wil zwemmen (daar de tyd niet voor hebbende), probeer ik my te verbeteren door steeds sneller en sneller te zwemmen. zo heb ik eêrtyds het joggen ook wel eens voor het spurten ingeruild...)
daarna, om drie uur smiddags, met de family naar het krugerpark. waarom we tegenwoordig vaker naar het krugerpark trekken dan naar het park-noord: in het park-noord ben je na een kwartiertje reeds het leeuwendeel van je speeltjes kwyt, aan té levendige kinderen; ze komen je schopje, je emmertje en je brandweêrwagen lenen - en wat later zie je ze nergens meer (dwz je ziet wel die kinderen nog rondlopen, maar niet meer dat schopje, dat emmertje en die brandweêrwagen...) bovendien is bar leon erg sfeervol.
om halfzeven in myn eentje naar toneel vertrokken (zie photo's). ik ga eigenlyk altyd alleen op stap, zonder chaperonne. dat is beweeglyker en in de wagen meer meditatief...
's nachts thuis aan een soort bukowski-collage gewerkt. van de week, in mechelen op die boekvoorstelling van pat donné, had ik damiaan de schryver beloofd (hoewel die daar absoluut niet om vroeg), hem een boek van bukowski te zullen opsturen, maar nu, thuis, merkte ik, voorspelbaar genoeg, dat ik zo'n boek niet zomaar kan weggeven; in plaats daarvan heb ik van de dertig bukowski-boeken die ik in huis heb, hét àllerbeste kortverhaal op myn kopieermachine gelegd, alsook drie of vier willekeurige gedichten. en ook wel één originele pagina uit een boek gescheurd.
dan nog tv gezien - zie hieronder.
nu subiet, naar ik hoop, nog héél even schryven, namelyk aan een sketch voor "ik ben bly als het regent" (= het stuk met gert jochems) en dan, en dan, en dan - heb, merk ik, nog gehéél geen zin om deze dag af te ronden... please maak dat het terug drie uurs vroeger is...
ik wil niet dood.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten