iedere dag een sonnet

IN HET PARK


wat waren wy hier verloren?
waarom was hier alles kletsnat?
en heilloos, naar nooit eêr tevoren,
de maan die zo vlug aantrad.

ik droomde van warmere landen
maar jy kreeg er amper genoeg van,
groef voort met je twee klamme handen,
en trok in die zandbak je plan.

een vader staat er vaak
ietwat verlaten by;
voor hem is het dan zaak

te zorgen voor een sprei;
waarop hy straks, by avondval,
zyn lammetjes gaarne bergen zal.