daar hebben we weêr het aapje-van-charles-dickens op de tafel staan... een zeer lange tyd geen optredens voor de boeg hebbende, maar wél dringend schryfwerk, met name aan die toneel-thriller voor nele bauwens... een erg efficiënt schryf-ritueel: computer dicht, telephoon dicht, drie kaarsen aan - en dat schryf-aapje voor myn neus (een artefactum van myn broêr serge, perfect gebaseerd op het aapje van dickens in het londense dickens-museum...) vervolgens een wekker zetten - en dan: blyven zitten en voortschryven totdat die wekker weêr afgaat.
wat voorlopig over niet langer gaat, dan 90 minuten. als je aan het herschryven bent, kan je gemakkelyk urenlang voortjassen; in het begin-stadium verkerende, daarentegen, om tot iéts te komen vanuit niéts, is 90 minuten al een gehele eeuwigheid...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten