ik heb niks te zeggen, alweêr. wat je dan echter altyd nog kan doen: de omgeving omschryven; het hier en nu, ambitieloos.
het is 20 voor 12 savonds. het huis slaapt. ik toef in de living, in de driezit. onder een deken - aangezien nu méér dan tevoren, de chauffage toch maar gespaard wordt.
o heerlyke sensatie: het ogenblik waarop je die strakke sokken uitdoet; het ogenblik waarop je zweetvoeten die frisse, vrye lucht inademen...
op de achtergrond speelt "seven more days" van de schandalig onderschatte terence trent d'arby ("onderschat" is niet de juiste uitdrukking; hy werd "uitgespuwd", "geboycot" en "kapot-gepest"...)
morgen vroeger op dan voor woensdagen gebruikelyk is. binnen een uurtje ga ik daarom myn slaapmand in. jammer...
het volgende objectief om onze woonst te blyven upgraden, is, geloof ik, een betere kast voor in de eetkamer. die kast die daar nu staat, is onderhand werkelyk té krakkemikkig. de overlast aan papieren, facturen, agenda's en onduidbare schriftjes in die open kast altyd, is niet meer te dragen.
de financiën zyn echter onzeker... vandaag wel helemaal oké - maar: wat komt er morgen? vandaag een kast kopen - maar dan morgen je medicynen niet kunnen betalen...
goed, zo kan het weêr...
mensen hebben ook geen tyd om te véél verhaal te lezen...
2 opmerkingen:
Het is nu 10 na 12...mijn sokken zijn ook uit, zalig.
jihaa
Een reactie posten