dit nog schryvend, onderken ik deze enkelvoudige, correcte datum gods: zondag 13 aûgustus, tien na elf savonds. antwerpen noord. hoewel ik, geloof ik, nog een erg lange tyd ga opblyven, misschien zelfs wel om nog te gaan turnen, oefenend op de handstand, handstand en sit-up tegelyk, bevind, toch wel, ik myzelf nu te bed - in myn net iets te warme slaapkamer. waarom? om mollie in de kamer naast my, het gevoelen mede te geven dat zy, onder dit gesternte, niet alléén is.
als mollie naar boven gaat, naar haar kamer, en ik vraag haar: "wil jy anders dat ik ook naar myn kamer ga?" dan antwoordt die natuurlyk per definitie: "dat kan my totààl niet schelen"; maar zélf vind ik het belangryk.
daarjuist onterecht bang zynde geweest om, met een beetje tegenslag, een anti-succes te zullen gaan oogsten in die heilloos volkse comedy-tent in het abstracte berlaar, zyn heden, vanavond, de kalme rust en de breedvoerige tevredenheid eens zo bedwelmend... vrede en harmonie... ook geen schaterende buren, en evenmin (op dit moment) een motorryder in de contreien...
een vintage zondag-avond...
het soort van zondag-avonden waartydens heel vroeger, in de allervroegste jaren negentig, op de b.r.t. een aflevering van "zigurat" werd uitgezonden... daar kon ik, als negentienjarige toen, echt hard van genieten...
een vintage zondag-avond...
het soort van zondag-avonden waartydens heel vroeger, in de allervroegste jaren negentig, op de b.r.t. een aflevering van "zigurat" werd uitgezonden... daar kon ik, als negentienjarige toen, echt hard van genieten...
vandaag komt al die cultuur "terloops" tot ons, langs een waterval van podcasts terwyl we, achteloos, het oude glas van gisteren tot aan de container dragen; doch vroeger, in de pruimentyd, konden we voor zo'n cultuurprogramma gaan zitten, je moest het metéén consumeren, er was geen alternatief.
goed - hoe het vandààg is, is het een triljard keren veel beter!!...
goed - hoe het vandààg is, is het een triljard keren veel beter!!...
pas een jaar of tien geleden, toen ik eens met hem mocht tezamenwerken, vond ik uit dat achter dat programma, zigurat, niemand minder dan claude blondeel het brein was...
"pruimentyd"; eens opgezocht; is eigenlyk een afscheidsgroet; "tot in de pruimentyd" willende zeggen: "tot ooit, we weten wel niet wannéér dan wel precies." zou reeds in de 17e eeuw in briefwisselingen zo gebruikt.
doch zelf weet ik dat gaston en leo in hun sketches de uitdrukking "onze pruimentyd" gebruikten, om daarmeê te bedoelen "onze jeugdjaren".
doch zelf weet ik dat gaston en leo in hun sketches de uitdrukking "onze pruimentyd" gebruikten, om daarmeê te bedoelen "onze jeugdjaren".
zowel als afscheidsgroet als by gaston & leo is die pruim dan ook schuins bedoeld. schippers zeiden, als ze te zee gingen, "tot in de pruimentyd", daarmeê beduidende: "totdat we nog eens tezamen naar de hoeren kunnen."
nu zocht ik nog even verder, en algauw kom je dat gezegde van gaston en leo zelfs tegen, in een ongelooflyk mooie liedjestekst; "oud worden sé, dat is zo'n spyt / was ik nog maar in myne pruimentyd."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten