inderdaad, vrienden: het is een waarheid, nu eenmaal, dat ik, al zeker de laatste tyd, zeer fel aan het "reposten" ben. altyd is er ook wel ten allerminste één ding gloednief op deze blog - de affiches dan nog niet meêgerekend;- namelyk: de "state of being" - plus, als ik nog eens gedroomd heb, dan ook de rubriek "dreamer". doch veel andere dingen pluk ik, sommige dagen meer systematisch dan ooit, uit de blog-items van één van myn vele, verre verledens (ik blog nu reeds 19 jaar lang strikt dagelyks...)
niet noodzakelyk is dit veelvuldige "reposten" een failliet voor deze blog, maar wel juist een drâstisch tegendeel daarvan; de bedoeling van deze blog er in de eerste plaats natuurlyk uit bestaande, dat ik myn eigen zou amuseren. en dat reposten gebeurt veel minder, vrienden, vanuit het basale streven, dag na dag, "toch maar iéts weêr op deze blog te hebben staan" - dan wel, véél meer, vanuit het plezier dat ik ervaar, telkens weder, by het terugscrollen doorheen die vele, lang weêr vervlogen jaren aan deze pc. als blogger ga je altyd maar vooruit - en, zoals hard als ik ga, immer zonder de gelegenheid, by tyd en wyle minstens, terug te blikken. doch by dat reposten kan dat toch wel. tyd nemen, om die ooit zo naarstig gefreubelde stukjes van myn hand, aandachtig nog eens op te boenen.
veel van die dingen die ik terugzie, herinnerde ik my niet meer echt. dus ik redeneer: als ikzélf dit vergeten ben, hoewel ik er ooit, zeven jaar geleden, een uur lang voor aan het schryven ben geweest - wat zal de lezer zich er dan nog van herinneren; die er, diezelfde zeven jaren terug, gedurende één minuut, eventueel, eens één keer zyn blik op wierp?
(hoewel dat laatste vaak schrikbarend ànders uitvalt. één afleverinkje van "onderschat / overschat" na tien jaar nog eens hernomen - en vyf, zes mensen mailen my: "hey - die hébben we al eens gehad!!...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten