goed uitgeslapen. de tandpyn is in aanzienlyke heftigheid teruggekeerd - doch: pas op 12 februari heeft de tandarts een plekje voor me vry.
dju...
de pynstillers werken niet goed - maar vanmorgen, aldus, toch wél; tezamen met een soort viper tegen de slym-ontwikkelingen; dus vanmorgen voelde ik my, zo liggende, erg goéd; eindelyk eventjes fysieke rust.
snachts was ik zonder overdryven letterlyk dertig keer per uur aan het wakkerschrikken geweest; telkens wanneer ik byna insliep, moest ik, na een stokkende adem, naar lucht snakken, télkens weêr. inderdaad: ook hiermeê moet ik naar de doctor - maar: ik moet eerst die tandpyn van de baan hebben...
smiddags op de fiets nog vlug kabeltjes naar serge gaan brengen, die vandaag myn presentatie ging overnemen in het "salon op zondag" in de wolstraat.
dan reed ik naar de minard, te gent; een eenvoudige rit, aangezien het een zondag was; gewoon in één rechte lyn tot daarginds, aan de voordeur - tévens omdat dit nu, goed nagerekend, op twee jaar tyds exact de tiende keer was dat ik daar speelde - ik heb er ineens een abonnement, precies...
het optreden verliep best goed (zynde een lezing over edgar allan poe, de americaanse maniak-schryver, 1809-1849)- echter, ziehier, beste lezers en vele fans: ik kwam op, ik sprak het publiek toe, ik begon nét op dreef te komen, dus helemaal aan het begin van de voorstelling - en toen gilde er iemand de zaal: is er een doctor in de zaal??
vyf seconden lang, lezers, scheen het my toe dat er, onwillekeurig, iemand een grapje maakte, als een repliek op iets dat ik zonet zou hebben verkondigd - doch meteen daarna zagen we de bittere ernst - inderdaad: een oude, nobele mens, die daar zat, kreeg daar en toen, middenin de zaal, een acute hartstilstand cadeau...
uit eerbied voor ook zyn vrouw en zyn dochter die hem vergezelden, kan ik er weinig over vertellen; een ehbo'er in de zaal deed zyn best, pompen en pompen; na een lang kwartier totale stress daagden er ambulanciers op, nog meer pompen, elektroshocks, nog méér pompen. duurde zeer lang. omdat ik vooraan stond omdat ik aan het presenteren was geweest, kwam die vrouw uitgerekend op myn schouders even huilen - maak ik dit ook weêr meê. op den duur evacueerden we de zaal; "gaan jullie, in goede, bedaarde en stilzwygende orde, naar de foyer achteraan; binnen een halfuur zullen we zien hoe de toestand is, en hoe dit verderloopt."
hoe het met die brave mens is afgelopen, is niet helder. op de lange duur werd hy naar buiten gedragen, hy ademde toen wel, naar het schynt...
de organisatie en johan schenen, vernam ik, liefst niét meer te willen spelen - maar zelf drong ik er juist op aan om toch wél te spelen, werkelyk in myn eentje dat idee helemaal doorgedrukt. we vonden wel een bekwame toonaard, zodat het zeker niet oneerbiedig was. maar er waren mensen helemaal uit amsterdam overgekomen, en trouwens zelf moest ik om 19u nog elders in gent wezen; daar vier uur lang rondhangen zonder zelfs eerst te hebben gespeeld, dat trok my absoluut niet aan.
inderdaad, na alles, savonds, op prospectie geweest naar een parochiezaal aan het sint-pietersstation (de "pauluszaal"); mooie zaal ook, maar we zullen wel zien, niets overhaasts... wellicht bedoelen ze met "paulus" de apôstel-brievenschryver, en die kan ik niet goed uitstaan.
dààrna zelfs nog, lezers, naar zaal "de kring" gereden, aan de andere kant van gent, meer specifiek om aan de beroemde bettie barock, die daar toevallig toefde, voor een eigen voorstelling, affiches te gaan overhandigen, dwz affiches voor het "salon in brugge".
de straten savonds yskoud en onguur, totaal onherbergzaam...
thuis rond tien uur savonds. nog net myn kinderen gezien. rocco james conan met een vr-bril, rechtopstaand om zich heen grypend...



























Geen opmerkingen:
Een reactie posten