twee uur snachts. even wakker gekomen uit een bende koortsdromen. ik slaap feitelyk al de hele dag. de pynstillers en de antibiotoca zyn over hun meltingpoint heen. rond vyf uur in de namiddag kwam mollie thuis, tezamen met een vriendin - echter: ik herkende myn eigen dochter niet meteen, ik dacht dat ze een vriendin van mollie was; doordat haar kapsel nieuw is, maar vast ook als een nevenwerking van die medicatie... zelfs nog terwyl ik bezig was met "hallo" te zeggen, toen ze recht tegenover me stond, besefte ik niet dat het mollie was. kei akelig...
ik wil die abcessen laten worden uitgeprikt - phaedra zei gisteren: "doe dat toch zelf." (jan zei: "phaedra heeft zelfs al eens haar eigen tand uitgetrokken...") alles op het internet zegt dat je absoluut niet zelf je abcessen mag openbreken, maar de huisdocter stuurde me naar de spoed, en op de spoed zeiden ze dat ik daarvoor een afspaak moest maken. ("spoed - afspraak maken" - - zeer weird...)
dus hier lig ik...
het creperen gaat voort...
echter, heb geen meêly, en bel my ook maar niet om me te vragen hoe het ermeê staat; want altyd diezelfde uitleg is ook vervelend.
die oorpynen twee jaar geleden, was veel, veel erger nog... dus ça va...
zal nu maar doorgaan met die rare nachtmerries in myn slaap...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten