https://vitalskiblog.blogspot.com/search?q=agendareality
vrijdag 23 januari 2026
state of being, 23 januari 2026
zoals jullie allang weten, is, door gods toedoen, myn slaap- en waakschema, zoals dit heet, reeds een paar maanden lang integraal total loss. inslapen om drie uur snamiddags, wakker worden om zeven uur savonds. het schitterende daarvan nu echter zynde, dat dit schema er ondertussen, na al die tyd, volstrekt toevallig, zodanig op uitgedraaid is, dat ik vandaag, spontaan en natuurlyk, gedaan had met slapen: om halfacht smorgens!...
zo had ik dus éindelyk, lezers, nog eens een mooie, sportieve, zonnige sportdag - een échte dag, zoals dit hoort!...
rocco james conan, myn mensenzoon, naar school gaan brengen, eigenlyk voor de lol want het regende niet, alleen maar was het yskoud.
die school is in de kâsteelstraat, op het zuid.
die school is in de kâsteelstraat, op het zuid.
daarvan weêr thuisgekomen rond halftien; huiswerk maken, koffi drinken - evenééns in een zeer goeie bui, namelyk omdat ik nu eventjes,- lof aan ad nêstor -, àl myn schaapjes op het droge heb... alles loopt op rolletjes... en de opdrachten blyven ook vanzelf binnenkomen... goed zo, jongen...
rond het middag-uur: old school classic een koffi gaan drinken by myn ouders.
dan weêr voort-arbeiden thuis, niet echt meer aan die oneindige administratie, doch aan die contractueel geamendeerde lezing voor zondag in het verchiet, in peer (de geméénte peer, niet de fruitsoort...)
alles over alice in wonderland.
johan braeckman doet niet meer meê, die is naar spanje verhuisd; dus nu hebben jean paul van bendegem en ikzelf, johans materie in tweeën verdeeld - en van hem overgenomen...
lewis carroll als photograaf... lewis carroll als een verdacht heftige kindervriend...
om vier uur myn zoon weêr gaan ophalen... rond dit onheimelyke uur aan den dag dat dit is, niet willende auto-ryden, er dan maar toe overgegaan naar hem toe te fiétsen; teneinde, zoals jullie begrypen, eens daar aangekomen, aan hém deze fiets te overhandigen: om zelf dan maar te voet weêr helemaal terug te keren...
een halfuur te vroeg op weg zynde vertrokken, dit overschot aan fyne minuten doorgebracht in café den hopper, aan het museum. een ferme drukte... gedronken: één spuitwater, meer niet - maar daar beleefdheidshalve dan toch 10 euro voor betaald. je betaalt ook voor de chauffage, voor sabam, voor de gewassen ruiten.
geen conversatie daarzo, behalve af en toe noodgedwongen - telkens met mensen aan wie ik niet durfde toe te geven dat ik ze niet herkende.
ook geen krant doorbladerd of in myn telephoon weggevlucht; gewoon daar zitten, met een glazige blik, precies één halfuur lang...
afterLink.
een zoveelste container muziek in een onontwarbaar armageddon van dergelyke containers...
donderdag 22 januari 2026
alternatieve feiten
eens bevryd uit de gevangenis, in 1885, ging sitting bull voor 50 dollar per week meê op toer met buffalo bill's wild west show. later keerde hy terug naar zyn volk, zeggende:"ik sterf liever als een indiaan dan te moeten leven tussen die blanken."
by tweelingen hebben de eerstgeborenen meestal een iéts hoger iq dan de tweed-geborene - maar zeker niet altyd.
dat flossen werkelyk goed is voor je tanden, is nooit 100% wetenschappelyk bewezen geraakt.
poseren met je linker-wang meer naar de camera dan je rechter, is een goed idee, omdat onze linkerkant meer emotioneel expressief is, en zodus ook meer aantrekkelyk. de meeste klassieke portrettisten, van da vinci tot dürer, waren zich hiervan reeds bewust.
johnny cash kreeg als kind drie zanglesssen. na de derde les zei de leerkracht:"kom niet meer terug, jouw stem is geweldig zoals die is."
surf naar myfridgefood.com; schryf daar alle ingrediënten op, die je in je koelkast hebt zitten; deze website serveert je alle mogelyke maaltyden en menu's die je met deze ingrediënten byeen kan koken.
ulysses grant, amerikaans president, werd, op een moment toen hy president was, gearresteerd wegens te snel ryden. op een paard nog wel.
als je nerveus bent, byvoorbeeld als je aan het speechen bent, overschat je de mate waarin anderen jouw nervositeit gewaarworden. dit heet wetenschappelyk de "illusie van transparantie". inzicht in dit mechanisme, kan je zelfvertrouwen ter plekke weêr opkrikken...
state of being, 22 januari 2026
dinsdagnacht een fyn thuiskomen na een uitzonderlyk dynamische gig in het clubhuis. de laatste tyd is er ook een aangename rust by de afbouw van het feest, dwz rond halftwaalf savonds, tot halfeen snachts; geen vermoeiende dronkenlieden om van de bar weg te houden, geen té langdurige plakyzers of verloren gelopen luid-schreeuwers; alleen rust en efficiëntie. effeciëntie! een fenomenaal iets... de gedreven en goed afgetrainde werkzaamheden van die in-crew van heden; allen die weten in welke kast precies, welke kabels moeten, et cetera. zonder balast, zonder onnodige zwaartekracht...
tot een uur of vier snachts nog in de woonkamer huisgehouden by de openhaard; mails versturen en cyfers nakyken... ook reeds het affiche voor volgende week helemaal klaargestoomd - dat is een record: reeds dinsdagnacht het affiche voor de volgende dinsdag klaar...
vervolgens nog voortgelezen in een leesboek, precies totdat ik in slaap viel - byzonderlyk in een totààl prachtig biographie, "wat ik haar niet vertelde", door sigrid bousset. over de vintage auteur ivo michiels, maar veel méér nog over die zyn aangrypende echtgenote christiane. fenomenaal sterke zeitsgeist-geschichte... waanzinnig goed genoteerd...
om zeven uur smorgens moest ik alweêr op, om myn dochter terug te chaufferen naar haar school, in evergem, gent.
mollie zelf sliep in de auto nog één uur goed voort, vanaf onze voordeur tot aan die schoolpoorten ginder. niet steeds klef alles met vroegere tyden willende vergelyken - dit deed toch hard terugdenken aan toen ik haar, tien tot twaalf jaar terug weêral, urenlang in een buggie door de straten moest weg en weêr duwen, opdat ze in slaap zou blyven (byzonderlyk door de offerandestraat, we woonden toen in de klappeistraat).
in de auto speelde "cigarettes and sex", een muziekgroep waar mollie en ik allebéi, in gelyke mate, fan van zyn. ideaal voor zo vroeg in de morgen, na amper drie uurs slaap...
daarstraks, woensdag-avond, nogmaals een avant-premiere gehad van "waarde gy ni naar benidorm", vosselaar. er verschynen zo weinig photo's van op myn blog, omdat de stage-lichten myn cameraatje steeds overbelichten...
dreamer
de laatste dagen veel dromen gehad, doch aldoor de tyd niet vrygemaakt om ze te noteren. daarjuist droomden-ik dat ik met de dinsdagclub twéé gigs op één dag had, de tweede gig was in een grote hall in vosselaar, maar welicht omdat we uitgeput waren van de éérste gig, draaiden we maar op halve kracht; de gogo-dancers waren alsmaar nergens te bespeuren en natuurlyk was ik aldoor myn playlist kwyt, zodat ik steeds achterop liep, en aldoor niet wist waar ik aan toe was. het toffe was dat het publiek dit niet echt erg scheen te vinden, ik vond het alleen maar zelf jammer. op het einde was myn broêr serge spacecake aan het uitdelen aan iedereen in het publiek - zéér verontrustend want je kon dit toch niet doseren, daar zou toch geheid miserie van komen... wat verderop op kantoor was luc corevits bezig onze facturen in kaart te brengen, "valt niet meê". er kwamen drie mensen binnen die in zyn atelier-achtige ruimte één bepaalde prent van een op schilderyen geschilderd stripverhaal kwamen halen. "met ai is dit soort werk helemaal voorbygestoken..."
woensdag 21 januari 2026
dinsdag 20 januari 2026
alternatieve feiten
"cherofobie" is angst hebben voor plezier.
mensen die alleen maar dochters hebben worden statistisch gezien significant ouder dan mensen die alleen maar zoons hebben.
in stanford, 1970, kwam een twaalftal vrienden overeen om zich aan een experiment te wagen; ze deden alsof ze gek waren (cfr lars von trier), en lieten zich ieder in een ander psychiatrisch centrum opgenomen worden. eens daarbinnen, deden ze weêr 100% normaal. toch werden ze alle 12 door de psychiaters ter plaatse als krankzinnig gediagnosticeerd, en kregen ze allen, verplicht, zware medicatie. geen van hen kon weêr buiten zonder een document te ondertekenen dat hun krankzinnigheid bevestigde.
eigen schuld, vind ik, je moet ook niet met die psychiaters hun voeten rammelen. als ik een dokter was en er kwam iemand by my aankloppen om te doen alsof 'ie zyn been had gebroken, dan zou ik er ook een serieuze klomp gips rondheen bouwen!
maandag 19 januari 2026
enige weinig belangwekkende krabbels
lezend in een engels boek, moest in onlangs opzoeken wat het werkwoord "to marroon" wil zeggen. wat later moest ik uit een ander boek opzoeken de betekenis van het werkwoord "to jettison". wat een overeenkomst, toevallig; het tweede wil ongeveer zeggen:"iemand dumpen op een verlaten plek," - als voorbeeld wordt gegeven op een verlaten eiland; het eerste wil zeggen:"overboord werpen..."
verschillende psychologen beweren dat dit hier hetgene is, dat je als àllerlaatste nog ziet wanneer je aan het sterven bent: het aangezicht van je kinderen.
een klein stunt-gedicht rond het idee "zin in die cindie". dwz bvb "in die cindie, wil ik 'ns in", in combinatie met, wat later in dat gedacht "en die wendy". zoals in "en die wendy dan."
john stamos.
"onderweg naar hier heb ik god geloof ik gezien... ik vrees zelfs dat ik hem na een tydje ben voorby gestoken..."
maandagbunnies
manoir
pooky
dinsdag live at the legendarische dinsdagclub
bacchuslaan 67, antwerpen berchem
deuren 18:00u
watch out
alle gigs uitverkocht;
maar op maandag 19 jan kan je eventueel wel nog
een avant avant premiere bywonen
mail vitalski3@gmail.com
onderschat / overschat
onderschat: de stilistische verschillen tussen de smurfen in 1976 en 2016.
overschat: de kracht van het filmen van onrecht
naar waarde geschat: new black panthers
uit het schriftje, 19 januari 2026
een man staat reeds drie uurs en een half in het midden van een volstrekte stilstaande file. om gek van te worden. dan komen er, op motors, twee zwaantjes aangereden. ze stappen af, tikken op zyn raampje; de man doet open; één van de agenten zegt:"jy beseft dat je hier niet sneller mag dan negentig??"
zoals iedereen, is ook ondergetekende tuk op het opvangen van stukjes conversatie van passerende mensen. dwz ik passeerde zelf, op het zuid, enige mensen aan een eettafeltje. een man was aan het zeggen:"-maar de mensen van sardinië zelf krygen daar voorrang -"
twee tafels verderop was een andere man in het midden van een conversatie zeggende:"-dat was geen alleenstaand huis, die hadden buren links en rechts -"
goeie vangst... meestal, als je je oren spitst, hoor je alleen maar naakte constructies, zoals (een koppel dat de hoek om kwam):"-dus da's toch normaal, vindt ge ni?"
doe meê, beste vitalski-bloggers: luister gesprekken af op restaurant, en stuur uw resultaten naar deze blog!! (niet liegen! niet aanlengen!)
het idee om myn leven te overschouwen middels een tabel, en dan aan te duiden welke m'n meest vruchtbare jaren waren en welke de minst vruchtbare. in de vroege jaren negentig een korte fase waarin ik echt niks verkeerd kon doen; de vyf gedichten van toen, kan ik vandaag nog steeds, ongewyzigd, voordragen en zonder duidende inleiding. een zeer slechte periode was 1997-1999. beschamend..
op die poëzie-lezing de voorbye zondag deed ik wel een toffe uitspraak:"99 procent van de dingen die ik heb geschreven, zyn totale rommel. echt waar. maar die éne procent, die is wel ronduit fan-tas-tisch - en da's toch nog altyd een hele boekenkast vol!!..."
"de vlucht van de hommel..."
"terra terra" (is wat?)
de cd-serie "crazy and obscure"
"het was daar zo proper, je kon er van de grond roken."
"the room," tommy wisego (?)
zondag 18 januari 2026
ad valvas
ik hoop dat jy komt.
ben er helemaal klaar voor - maar niet écht hélemaal; daarom juist dat ik niet méér kan bloggen dan dit hier; nog een paar dingetjes aan voorbereidingswerk.
er is ook gratis kriekenvlaai, kersenvlaai en rystvlaai, straks, tydens de pauze.
liefs iedereen
xx
zaterdag 17 januari 2026
state of being, 17 januari 2026
de dag van achteren naar voren.
het is één uur snachts. zonet myn boekhouding maar weêr eens geüpdated, gebeurt quasi iedere dag op het eind van de dag. ondertussen speelden-ik de podcast "de nieuwe contrabas". van weêrsomstuit, het trump-surfen wordt alsmaar meer misselyk makend, er loopt op véél fronten vanalles mis maar vooral van de verslagen van ice-gestapo-agenten in minneapolis gaat je maag draaien, en wordt je depressief van het machteloze kwaad zyn.
in de diepe avond, rond den tienen, zo diep in slaap in de zetel, dat ik myn gezin niet naar hun slaapkamers heb weten verdwynen. dwz: toen ik weêr wakker schrok, waren ze nergens meer. tevoren, rond zeven en acht uur savonds, was het pertang een fyne reünie, mollie terug uit evergem waar ze doordeweek verblyft, rocco terug van een schoolreis naar brussel, die hy totààl niet leuk vond.
allevier rond één tafel tezamen avondmalen, hoe uniek...
poké-bowl, dat is het laatste nieuwe... hoewel, als IK er weet van heb - dan wil dat zeggen dat het intussen al lang weêr niet meer heet van de naald is, maar wel juist goed voor de status van afgezaagd nieuws...
ik weet van actuele dingen nooit iets en weet nergens iéts van. op een keer was iemand die ik niet kende, my aan het helpen, versterkers in te laden. ik zeg: "kan je die boxen dan gelyk ook eens aangeven? bedankt." etc. nadién zeiden ze tegen my: "hey joh, dat was jelle cleymans." weet ik veel. hetzelfde met bazart. die speelden eens onverwacht in de dinsdagclub - maar pas de dag nadién besefte ik wat voor status dat groepje heeft. ik vond ze daar en toen wel geestig, maar meer niet eigenlyk...
om vyf uur savonds vergadering in café gust - de dinsdagclub deze zomer opnieuw in het rivierenhof, inderdaad...
nu voort-blokken op "de kempenkrak 2", morgen levend in de groene waterman...
donderdag 15 januari 2026
Abonneren op:
Reacties (Atom)









































































