over twee auto's verspreid was ik met myn ouders en myn broêrs en myn zus en al die hun gezinnen aan het terugryden van een verre reis. onderweg hielden we halt op een landgoed waar boudewyn büch zyn bibliotheek was. hy ontving daar mensen als op een opendeurdag. je kon er vry rondlopen en ondertussen kon iedereen aan büch vragen stellen. na een paar keer te zyn onderbroken kon ikzelf hem vragen: "zeg, dat jy mensen in jouw bibliotheek zomaar binnen laat, vroeger zou dat totaal ondenkbaar zyn geweest. ben jij zo erg veranderd dan?" hy lachte dat weg, maar geloofwaardig: "ach neen, ik ben in waarheid altyd zo geweest zoals nu." een egel als een deurmat. een afdeling lichtgevend elektrisch speelgoed. waar stond hier hét magische boek, allicht zeer groot en met rode cover? afdeling botanische boeken, boeken van één meter hoog maar eigenlyk cheap uitgegeven...
dan was ik met büch alleen. "herinner jy je dat ik hier jàren geleden ook al eens was?" (antwoord bleef uit.)
het werd dringend tyd om voort te gaan want myn familie wilde onderhand zéker dringend verder ryden, zo laat als het intussen was. ze zaten op de trappen vooraan aan het huis. ik kon naar ze toe vliégen, door myn armen op en neêr te zwaaien. ook het landen zeer fyn. "houd je dat niet beter geheim," vroeg myn zus. die me allerlei boeken teruggaf, stripverhalen styl vintage felix-de-kat maar hedendaags, parodiërend.
lang babbelen over wie er nu zou ryden, zouden we nu niet in slaap vallen achter het stuur...
ik werd wakker met naargeestige gedachten over wiegendood, de genocide in palestina.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten