"de gele briefkaart". dat was iets speciaals. daarom jammer, dat ze niet meer bestaat. alleen op ebay kan je d'r wél nog vinden... als ik zoiets dan zie, moet ik my inhouden...
weet je nog, die cd-spelers met vier of vyf cd-laders, en dan de shuffle-functie; dàt was dan het maximale; arme wy, toen...
je kan wél, in extremis, àlle muziekgenres door mekaâr draaien; vyf minuten portishead, zeven minuten bach, drie minuten elvis, vier minuten my bloody valentine; dat gaat echt perfect.
een nieuw boekje over felix de kat (de "poezenkrant"); daarin lees je dan byvoorbeeld: op vier october 1974 was er in het jeugdblad "zigzag" een teken-wedstryd, waarby kinderen tot twaalf jaar een tekening mochten inzenden, op een papier van maximaal achttien op tweëntwintig centimeter"; en dat wil je lezen, dat lees je zelfs graâg - maar: ik kryg het gewoon aan myzelf niet uitgelegd, waarom dan wel juist. het is wel zeker dat er niks verandert als daar stond: negentien op vyfentwintig centimeter - en toch is het goed dat het daar staat. hoe komt dat? ik weet het niet. iemand een suggestie? waarom lezen we graâg van die nutteloze dingen?
ik hoop alleen maar aldoor, dat voor myn lezers van deze blog, exact hetzelfde geldt...
"sommige kinderen werden opgevoed door een wolf; sommige kinderen werden opgevoed door een tyger; maar jullie, jullie werden precies opgevoed door een stinkdier!!" "ja maar papa, dan ben jy dat stinkdier, want jy hebt ons opgevoed!" "en luv! en luv!"
hier in myn schriftje staat genoteerd:"als reclame voor een beul," maar: ik weet jammer genoeg totaal niet meer waarover dit gaat... toch is het pas gisteren genoteerd... jammer???
nu xhamster, dogfart en pornhub langs alle ramen, kachelschouwen en deurspleten naar binnen tsunamiën, zullen er, anno 2026, niet zo héél erg veel tienerjongetjes meer overblyven die, voor hun zelf-opwinding, nog enig soelaas plegen te gaan zoeken by, zoals vroeger, de gratis reklaâmblaadjes van hunkemöller... nochtans, eêrtyds waren die blaadjes in ieder geval enorm goed gemaakt, werkelyk van een onsterfelykheidswaarde... sommige van die modellen kan ik nu, vyfenveertig jaar later, nog altyd voor me zien.
ik dacht altyd dat "thor", het marvel strip-figuur, een god was; en dit vond ik dan altyd potsierlyk; een god als een superheld-personage; doch nu pas is dit volgende tot my doorgedrongen: thor is wel een extra terrestrial - maar: hy is absoluut geen god; het waren de mensen, byzonderlyk de antieke scandinaviërs, die méénden een god in hem te moeten zien. mja, dat is toch echt een heel pak boeiender, vind ik...
in de reeks "de geur van"; een reeks waarin je natuurlyk erg véél kan beginnen te vernoemen - maar: daarstraks overkwam my ineens weêr die opwindende geur van vers schoolgerief; van die nieve, onberispelyke pennenzak en die nieve, magische kleurpotloden: op de eerste septemberdag van het gloednieve schooljaar. (specifiek de geur van het schoolgerief voor de làgere school, niét dat voor de middelbare!)
in de reeks "mensen die altyd kwaad zyn" - zie natuurlyk ook: nina simone. alsook, jammer genoeg, robbe de hert. en in zekere zin toch ook wel wannes van de velde...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten