donderdag 29 augustus 2019

beschouwing







ik hoorde bioloog midas dekkers vandaag zeggen dat het volgens hem niet juist, is om kinderen ook mensen te noemen; omdat, volgens hem, kinderen en volwassenen té erg verschillen - ze verschillen onderling exact zo erg, zo sprak 'ie, als rupsen anders zyn dan vlinders.
    dit gelykt my een iétsje teveel eer voor de volwassenen. onder de flauwe vernislaag der volwassenen zie je toch aldoor precies diezelfde kinderlykheden en kinderachtigheden doordeemsteren als by kinderen? op hun eigen, nauwelyks verholen manier staan volwassenen toch net zo goed allemaal te stamelen "ik wil op dié draaimolen! ik wil NU op die draaimolen!" of:"jy mag vandaag myn vriendje niet zyn!" of:"mama, kyk! mama, kyk eens! kyk naar my allemaal!"
    neen, het klopt dat je kinderen geen "mensen" mag noemen. maar volwassenen mag je dan al zéker geen "mensen" noemen.