songtekstsnipper

you're giving it up so plain,
you're living your lives in vain

and where are you going to?

you've gotta really try,

try so hard to get by,

and where are you going to?

terwyl ik enerzyds wel word aangegrepen door dit liedje, geldt anderzyds deze songtekstsnipper toch wel als een voorbeeld van waarom ik daniel johnston geen érg goed lyricus vind, het dwepen van velen ten spyt. zoals by sommige liedjes van nick drake, springt ook hierzo de tristesse op de luisteraar te zeer over. je wordt niet getroost of, liever eigenlyk, gewoon maar beziggehouden, maar meê naar beneden getrokken. wat gebeurt omdat deze beelden té leêg zyn, te open, tochtig als door een té grote, onpersoonlyke ruimte. en die vragen die hier gesteld worden, die zyn ook té open. er zit geen "juice" in deze tekst, geen vibratie.