ik ga hier niet veel noteren, het is laat snachts en het is weêral genoeg geweest.
de machine-kamer ziet er goed uit, aanvankelyk had ik schrik van myn eigen nieve boekenkast, zo gaat het dikwyls met niéuwe dingen in huis, conservatief als ik ben, maar inmiddels heeft ook myn diepere bewustzyn het fyne meubel geïncorporeerd. morgen wordt het normaal gezien tegen de muur geschroefd.
gisteren had ik, zoals jullie weten, gedoe met de printer - maar: vandaag was het vanzelf weêr in orde. waarom dan wel, dat is totaal onduidelyk, wat op zich geen lachertje beduidt, want dat wil zeggen dat die trouble dan ook meteen weêr opniéuw kan opduiken, waarna ik dan opnieuw alleen maar een paar wees-gegroetjes kan presteren, in de hoop op beterschap.
ieder halfuur van de dag geraak ik oekraïne indachtig, totaal deprimerend. deprimerend ook dat er in servië wél veel putin-fans bestaan; dat die krankzinnige sukkels daar op straat komen, speciaal om die massamoordenaar te eren; hoe kàn zoveel stompzinnigheid... de navo moet nu onmiddellyk rusland aanvallen, ter hoogte van finland. dat putain-leger zit voor 70 procent in het zuiden, en heeft nu dus totààl geen antwoord op een aanval in het noorden. je wàndelt van daaruit naar het kremlin, met een spuit met daarin het corona-virus...
iedereen moet ook stoppen met "vergaderen" met die tiran, we weten nu toch al jaren dat een gegeven woord voor die massamoordenaar totààl niks voorstelt?
romeo spinelli zei me vandaag echter wel ieder halfuur: "nu even niets over putin..."
met de hulp van myn pa ben ik bezig, het nero-verhaal in te korten. het dagboek ben ik voor een dérde keer aan het nakyken, onthaastend. morgen, zondag, het kâsteel voor myzelf, myn wederhelften naar de dierentuin zich verplaatsend voor een byeenkomst van hun musical-vrienden daar...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten