state of being, 7 aûgustus 2026

daarstraks nog eens een solo comedy show gespeeld... well, anyway: toch gedurende een halfuur. op een openlucht fêstivalletje, in duffel...
    eigenlyk al lang niet meer echt gesoleerd hebbend, was ik dit vooruitzicht best als iets intens aan het ervaren geweest...
    niet dat ik "schrik" had, dat zeker niet... door dat rete-strakke dinsdagclubben, nu al vier jaar lang zonder ophouden, ben ik, zo mogelyk, naar een nog hoger niveau van raw power doorgestoten, dan ooit tevoren... als podiumbeest dan; "ik ben een podiumbeest"...

    ja, dié spirit voelde ik, twee dagen tevoren al, bezig, het stap voor stap van my over te nemen...
    "podiumbeest" het perfecte woord; dit effectief iets hebbende van, alles byeen, een weerwolven-metamorphose...
    vlàk voor ik, uiteindelyk, op mocht, zweefden myn voeten vyf centimeters boven het plaveisel uit...

    dus: het is geen "schrik", vooraf - maar het is wél iets huiveringwekkends...
    pas zag ik een interview met toon hermans dat ik, wonderwel, nog nooit gezien had. toon hermans is, nog altyd, de allerenige voor wie ik naar omhoog moet kyken. hy werd ondervraagd vlàk voor hy op moest, en zei: "als de mensen wisten, hoe beroerd ik my nu voel - dan zouden ze gelyk allemaal weêr naar huis rennen, gewoon om het my te besparen."
    de mensen van the new power generation, als je die kent, die schynen het ook allemaal te willen bevestigen, dat prince wel degelyk ten prooi viel aan stage fright.

    maar ik was daarjuist, eens aan het werk, een vàrken, people. vermoedelyk ben ik, trouwens al jarenlang, een van de allersterkste performers die belgië ooit gekend heeft. ik denk aan alles tegelyk, iedere minste kromming van één teen in de zaal resoneert... zo muzikaal als ik ben en zo erotisch...
    myn timing is ook abnormaal. als ik snachts ga slapen en ik zet myn wekker om 11:24u - - dan word ik wakker om 11:23, om die wekker af te zetten. echt waar.

    ter vergelyking: een zeer moeilyke periode voor myn zelf, dat was, nog niet zolang terug, zelfs, een jaar of acht geleden, pakweg 2018, of anders 2019. toen was ik myn "persona" dus kwyt. ik wist my op het podium ineens toaal geen houding meer. vast door, in de verdere buitenwereld, een te voortdurend gebrek aan succes. waardoor ik iemand begon te spelen die ik totaal niet was. zie de photo hier onderaan. dat t-shirt, die mislukte dunne bakkebaarden. zelfs die blik in myn ogen; dat is, als je dat nu terugziet, pure pyn. en de mensen voélden dat - waardoor ze my nog méér de dieperik in joegen... ik was, zoals dat heet, "de trappers kwyt".

    in dié put zal ik nu echt wel nooit meer, ooit nog, verzeild kunnen geraken. vast komen er nog de vreselykste tegenslagen op my af - maar dié naakte kwetsbaarheid, dié ontreddering, dat kàn niet meer. daar ben ik nu "te oud voor geworden".
    ten eerste moet ik daarvoor myn leerlingen bedanken. vooral die marokkaanse tieners daar en toen. opeens moest ik staan lesgeven, in een school, in de échte realiteit - daar heb ik, daar en toen, keiveel geleerd. zolang als het duurde.

    en ten tweede moet ik daarvoor de bluecrew bedanken, dwz dat kleine legertje van dinsdagclubbers, van vrienden, die my dag in dag uit stéunen; dié hebben my weder opgelapt, die hebben my weêr naar buiten gedragen - naar het voetbalveld.

afschuwelyk beeld. dit was ik niet.
ik was, in 2018, myn trappers kwyt... ...

dit ben ik wel.
die verf is niks, daar gaat het niet over.
hier voél je dat ik écht ben.

dreamer

ik was de curator van een zeer abstracte tentoonstelling in wat in myn droom zogezegd galery de zwarte panter was. precies simultaan daarmeê was er in een ruimte een paar straten verderop nog een andere tentoonstelling gaande. er waren projecties op het plafond. vooral indringend en byzonder was de uiterst vredelievende en daardoor vreugdevolle sfeer die deze droom doordesemde. iedereen was bly. het hoorde by deze abstacte kunst dat iedereen elkaâr een hand moest geven, dat was hippieachtig maar helemaal niet klef, een stroom van liefdevolle bevrydende eenheid... daaruit werd ik vederlicht wakker...

-end

afterLink

volg deze iedere dag... deze zegt alles...

donderdagbunnie

nina swinnen

gaat andere horizonten opzoeken

en daarom, na jaren, ophouden met dansen;

ziehier:

haar àllerlaatste dans-optreden ooit,

is nu dinsdag, 11 aûgustus, in de legendarische dinsdagclub!

prent vd week

date

vandaag !

yeah

ik ga nog eens gewoon "comedy" doen

enfant, "conference", noem ik het liever

onderschat / overschat

onderschat: de verschillen tussen het personage "kull" en het personage "conan"

overschat: de zuivere kwantiteit van de aan huis geleverde spaghetti carbonara, jammer genoeg.

naar waarde geschat: het gebruik van "placeholders" in je boekenkast voor boeken die voor een tydje uit die kast worden weggenomen.

alternatieve feiten

1. langs moeders zyde kunnen alle nu levende mensen een deel van hun genetische erfgoed terugvoeren tot één en dezelfde moeder, die byna 200.000 jaar geleden in afrika woonde.

2. de egyptische god van de oneindigheid heette "huh".

3. een goeie manier om een bepaald onderwerp beter te begrypen, is: er met jezelf hardop over redetwisten.

4. een londense nachtclub kreeg klachten van buren voor straat- en nachtlawaai. daarop deelde die nachtclub voortaan lollies uit aan de mensen die buitengingen. met succes, de rust keerde weêr.

5. nicolas cage heet met zyn familienaam eigenlyk coppola. effectief is hy van de regisseur de oomzegger.

6 de wetenschappers elsie widowson (zie: photo) ging er tydens WOII toe over om, by wyze van wetenschappelyk experiment, zichzelf uit te hongeren, dwz om het fenomeen van honger goed te kunnen bestuderen. aldus ontdekte ze dat je op erge honger toch wél een goeie conditie kan behouden - àls je voldoende calcium binnen krygt.

not a boardgame

songtekstsnipper

Every move you make
And every vow you break
Every smile you fake
Every claim you stake
I'll be watching you

ranking

TOP 10

grootste steden van italië
(oefening: noem eerst zelf eens 10 italiaanse steden, en zet die dan zelf eens op gevoel in een volgorde. check dan pas het lystje hieronder...)

1. rome
2. milaan
3. napels
4. turijn
5. palermo
6. genua
7. bologna
8. florence
9. bari
10. catania

ik wist niet dat turijn zo groot was. ik dacht dat florence veel groter was.

raad de sibling

van wie is zy de zus? 

zie het antwoord by "reacties"...

blogologie

het klopt, vrienden; achttien jaar lang, ongeveer, waren alle gepresteerde artikels op deze beroemde blog van my, uniek van wezen; iedere dag opnieuw, altyd alles kàkelvers - en inderdaad: sinds een jaar of twee is dat om zeep, ik my ineens bezondigend aan zogeheten "reposts", sommige dagen zelfs behoorlyk uitgebreid...

    mag je dit echter wel "luiheid" noemen? als ik écht lui was, dan zou deze blog toch eenvoudigweg niet bestààn? dan trok ik toch gewoon de plug daaruit?

    ja, zo vanzelfsprekend is dat...

    het ding is alleen maar, people, dat ik er zelf eigenlyk veel plezier aan beleef, aan die zo aangeduide "reposts". een blog is een trein die altyd maar vooruitdendert, zonder ommezien, altyd maar vooruit en nooit achteruit, dag na dag - als een kip zonder kop, in feite. eigenlyk feitelyk is dat, alles byeen, dé definitie van barbaars: je eigen geschiedenis niet kennen. geen geschiedenis hébben.

    die "reposts", zoals ze dit noemen, zyn voor my, alles byeen, de enige manier, toch wel, om in myn eigenste archieven te kunnen duiken, en er rustig in rond te snuffelen ook. en dàt is natuurlyk de aller-enige bedoeling van dit bloggen; myzélf ermeê amuseren...

    plus, pas op: het is ook nooit, begrypen jullie wel, een klakkeloos, hersenloos "overnieuw afdrukken"; de herdrukken gaan wél steeds door myn creatieve filter. de "reposts", zoals dat wordt genaamd, zyn dus tevens ook altyd verbeteringen. gebloemleesd en een béétje verbeterd.

    ik denk altyd dit volgende: "als ik dit zélf niet meer wist," zo bedenk ik, "ikzelf, die het geschréven heeft; wat zullen myn lézers er dan nog weet van hebben - die het ooit, jaren geleden, alleen maar eens één keer gelézen hebben." (het antwoord daarop is pourtant wel verbluffend: byvoorbeeld myn neef sam, die schryft my dan aan, in het midden van de nacht: "hey - dit heb je zeven jaar geleden ook al eens gezegd!...")

interludium

uit het schriftje

partners tezamen in een auto; dat is, natuurlyk, dé uitgelezen springplank tot gekibbel en geruzie, over wanneer je naar links of naar rechts had gemoeten - we weten het; maar meer dikwyls nog, is tezamen ryden juist een communicatieve zegen, toch zeker voor een neuroot als ik, die in het gewone leven meestal niet kan stilzitten om te praten. dat is, trouwens, een afwyking die alsmaar erger wordt, onderhand ben ik middenin de stad middenin myn omgeving min of meer tot een reclusief geworden; omdat ik geen halve minuut sociaal geduld meer op overschot heb. het is een afwyking maar er is niks tegen te doen. 

    maar: tezamen ryden, is dikwyls juist erg fyn. tezamen met luv de baan op, om haar pa en haar zus te gaan afzetten aan het centraal station; vooral om daarna dan met zyn tweetjes weêr naar huis te ryden en dan terwyl een beetje te babbelen.

de kracht ook, daarbezyden, van files. van stilstaande files. behalve als je écht ergens dringend moét zyn, zyn stilstaande files gedwongen meditatie.

het begrip "een levende god". ook een begrip uit de katholieke kerk, kennelyk, zo vernam ik vandaag nog eens - maar: een "levende" god, moet tevens een stervende god zyn (nietzsche: god bestaat - maar: hy is dood)-, doch bovendien is een levende god dan ook een moordende god, een strydende god, een vechtende god, een god die net als mensen slachtoffer is van anekdotiek, van emotionele verwarring, van pyn en verdriet en geborneerde wraaklust. in dié god kan ik geloven. in dié god vind ik tenminste een verklaring, voor 's mensens honger en dorst en oorlog en horror - terwyl hy me toch aanbiddenswaardig is, omdat hy dan ook maar een heilige sukkel is.

niét vind ik het verteerbaar dat over een god zou moeten worden gesproken in de hy-vorm. dat god een "vader" zou zyn. een moeder is god vast ook niet - maar hy is ook zeker niet een vader!

"het is weinig poëtisch / het is weinig profetisch" - dàt vind ik een enorm mooie rym...

-end

afterLink.

binnenkort:

de dinsdagclub in het rivierenhof !!

blog op woensdag

groeten uit de dinsdagclub

met vicky the chick

& ivy blackthorne

dinsdagbunnies

hush puppy

prent vd week

date

vandaag!!

pech en geluk

pech: de hele morgen printen, scannen en postzegels zoeken - én terwyl last hebben van "fluffy hair".

geluk: spreken over klassieke wereldlitteratuur.

da mag ni / da moet

da mag ni: van iemand die aan een inkom foldertjes staat uit te delen, een foldertje aannemen, maar dit vervolgens, direct daarna, ostentatief in de vuilnisbak gooien.

da moet: een podiumartiest moét ergens in zyn lade een rockgroepje hebben zitten, waar hy desnoods maar één keer per jaar, maar dan toch, als frontman meê op de bühne kan als de omstandigheden dit aanwyzen.

onderschat / overschat

onderschat: de slechtheid van films uit 2019.

overschat: de noodzaak om by telecommunicatie luid te spreken.

naar waarde geschat: micha mengelberg (zie: photo)

alternatieve feiten

1. in de 19e eeuw konden professionele sportlieden hun job niet uitoefenen in de winter; zeer velen van deze lui werkten swinters daarom als acteurs in het vaudevilletheater.

2. het engelse woord "period" voor actualiteit van menstruatie werd voor het eerst gebruikt in 1985, op tv, in een reklaâmpje voor tampax.

3. er is in de v.s. geen enkele staat waarin de letter Q voorkomt.

4. chicago wordt wel eens de "windy city" genoemd - doch niét omdat het daar veel zou waaien, wél omdat een bepaald criticus eens had gesteld dat er in chicago erg veel windbuilen resideren.

5. het vel van een armadillo is kogelvry.

6. net als de meeste zoogdieren hebben katten vooraan vyf tenen; doch hun achterpoten hebben uitzonderlyk genoeg slechts vier tenen. vermoedelyk om alzo dan sneller te kunnen rennen.

gag

"ik wil hier niet overgevoelig over doen - maar, die nieuwe
witte thee-ketel heeft daarjuist gefloten naar my..."

biographische feiten

namelyk autobiographisch

1. "de graaf van monte cristo" las ik voornamelyk in ons kleine huisje in de klappeistraat, terwyl ik tegelykertyd bezig was in "de begraafplaats van praag" van umberto eco.

2. een jaar of vier geleden ongeveer, wilde ik nog eens zélf een stripverhaal tekenen, en trof ik allerlei gedetailleerde voorbereidingen; maar onderhand moest ik zeggen: het zal er niet van komen - wegens het simpelweg niet meer "kunnen". 

3. in 1995 verstuikte ik tydens een optreden myn linker-enkel zo erg, dat ik een maand of twee met krukken moest lopen. exact op de eerste dag waarop ik die krukken niet meer nodig had, verstuikte ik, opnieuw op een optreden, myn rechter-enkel. opnieuw twee maand op krukken lopen.

4. ik heb ooit wel eens, tweedehands, als een tiener, een elpee van "the kids" gekocht - maar ik heb die nooit één keer gespeeld... dertig jaar lang heeft die ongespeeld in myn platenkast gestaan...

5. op den duur werd ik socialer, maar als kleuter op de kleuterschool was ik uiterst teruggetrokken; niet één vriend, zelfs niet een allerminste belangstelling in die omgeving, die ik van A tot Z een living hell vond. 

6. heel raar, maar het lykt wel alsof ik socialer werd: naarmate ik leerde lezen. om die reden ook, sloeg ik de derde kleuterklas over: omdat ik àbsoluut wilde leren lezen. echt waar. nu achteraf gezien: dat kunnen lezen, zal my erby hebben geholpen, een verhouding tot de buitenwereld te hebben opbouwen.

7. ik word nog altyd depressief in een huis waar d'r geen enkel boek staat. al wil ik ook écht niet "de wereld van lezenden" verheerlyken of zo. het lezen van boeken is zelfs niet meer echt van deze tyd.

8. toen ik een jaar of veertien was, werd ik lid van "anima", een turnhoutse vereniging voor tekenfilm-makers. op een dag werd er in die tekenfilm-studio iets gestolen - en àl die mensen lieten my op een bepaalde vergadering toen merken, dat ze uitgerekend my verdachten. jammer dat ik toen zo onmondig was, dat ik het my allemaal maar liet overkomen worden (al ben ik daarna natuurlyk wel nooit meer teruggegaan.) in dié jonge tyd was ik zo bleu, dat hun beschuldigingen my zelfs beschaamden. dwz: ik was onschuldig, maar doordat ze my beschuldigden, voelde het toch aan alsof ik wél schuldig was.

9. nu begryp ik ook ineens waarom ik een paar jaar daarna zo graâg franz kafka las.

10. de fokkers!!!! jos peeters heette die klootzak-voorzitter van "anima". fuck him, fuck them, na al die jaren nog altyd!!!

hier ben ik dus zestien... :)

-end

afterLink.

maandagbunnie

heidi dee

morgen, dinsdag 4 aûgustus,

live in de legendarische dinsdagclub

prent vd week

don vitalski's legendarische dinsagclub

wy maken ons weêr klaar

voor een totaal geweldige editie.

please trotseer the heat,

we get it right !

watch out

yeah

ook deze nog, deze week!

dakkan / dakkanni

dakkan: je hele leven lang tydens je gewone relatie nog een àndere, geheime relatie, zelfs ook met kinderen en de hele bataclan.

dakkanni: je droom opgeven.

pech en geluk

pech: de postbode doet alsof wy geen deurbel hebben, en steekt dan een briefje in de bus om te zeggen: "de post heeft hier vergeefs voor jouw deur gestaan."

geluk: regelmaat.

alternatieve feiten

1. de serie "ghostwatch" is nu sinds exact vier jaar geleden verkrygbaar op blu-ray.

2. "unboxing"-filmpjes zyn voor het eerst beginnen op te duiken in het jaar 2006. de trend heeft de kwaliteit van verpakkingen een enorme boost gegeven.

3. de bekendste "unboxer" is ene dave portnoy uit new york, die quasi constant dozen binnen krygt om te unboxen, niet alleen van firma's voor de publiciteit, maar ook van fans die hem graâg bezig zien.

4. het drinken van koffi bevordert je stoelgang, byzonderlyk in de ochtend.

duckface

alternatieve feiten, vervolg

1. duiven zyn een van de zéér weinige diersoorten die hun spiegelbeeld herkennen.

2. verder kunnen alleen chimpansees en orang-oetans dit ook.

3. ah neen, ook sommige dolfynsoorten, sommige haaiensoorten, de bonobo en de gorilla hebben interactie met hun spiegelbeeld. alsook de aziatische olifant. alsook een aziatische vogelsoort genaamd de "pica pica". en dan ook nog eens één enkele superobscure vis, de "cephalopterus manta".

4. een gemiddeld volwassen koppel heeft per jaar 54 keer seks. is ook leeftydsgebonden; onder de veertig gemiddeld eerder twéé keer per week.

5. een heleboel mensen zetten "seks hebben" in hun kalender, bvb die dag en die dag, om de twee weken één keer.

6. de debuutelpee van ron wood, uit 1974, heeft als titel "i've got my own album to do."

7. vind ik dat nu een goeie titel of juist niet? - antwoord: uiteindelyk vind ik dat helemaal géén goeie titel, namelyk omdat ik vind dat kunst niet te veel naar zichzelf mag verwyzen. (byvoorbeeld: een sonnet schryven met als een onderwerp het schryven van een sonnet, dat soort naar-zichzelf-gekeerdheden, brwwaaaah...)

8. het land met dé grootste bio-diversiteit ter wereld is brazilië.

weird superhero

timfir

studio vitalski. sinds 2022.

was oorspronkelyk een gewone mens, maar kreeg bezoek van extra terrestrials, en heeft sindsdien een blauw kleur en allerlei krachten.

die krachten laten zich niet definiëren, want veranderen altyd en laten zich ook niet voorspellen.

in principe kan hy vliegen, maar hy vliegt steeds zo weinig en zo laag mogelyk, omdat deze superkracht dus ook altyd zomaar ineens weêr kan verdwynen.

omdat zyn krachten steeds wisselen, is zyn geheugen ook fluïde; vaak herinnert hy zich niets meer van zyn vorige toestanden, en kent hy alleen zyn actuele state-of-being.

de komst van timfir in de albums van pierre lasson kan aan deze albums een s.f.-karakter geven, waar vele oldschool-fans mogelyk op afknappen.

joke

ranking

TOP 6

dingen die totaal niks met mekaâr te maken hebben.

1. een tang op een varken.

2. bluetooth en het jaar 1906.

3. een bushalte en een postzegelverzameling.

4. een cursus moderne architectuur en myn gestorven overgrootvader.

5. de ellenlange vergadertafels van putin en de ademhaling van pitouche.

6. een mail sturen betreffende de aankoop van een rol zilverpapier in de delhaize en de eerste drie regels van het oud-engelse epos "beowulf".

verdwaalde photo

de volstrekt geniale nele paelinck

én haar dochter

donderdag spelen we samen in duffel

uit het schriftje

myn neus is beschadigd, precies op de plek waar myn bril rust als ik die op myn neus zet (toch is die beschadiging, die "korst", er niet gekomen door die bril.) wie zyn neus schendt, schendt zyn aangezicht. hoewel ik nu stilaan toch in het stadium ben gekomen, dat het my niet meer kan verrekken.

of is dat alleen maar wishful thinking... ik wilde alleen maar, dat het me niks kon verrekken... maar zuiver als podium-artiest ben ik toch wel bezig met de vorm van myn neus, je kàn in die hoedanigheid niet anders. 

-

"myn enige strategie kan nog zyn, te hopen, dat het zo slecht is, dat het terug goed wordt...

-

de dichter max temmerman heeft gelyk, gevraagd naar zyn eigen invulling van de rubriek "onderschat / overschat"; althans: by "overschat" oordeelde hy:" in de file zitten als iets per definitie ergerlyks." hy zit zelfs dagelyks in een file. het klopt dat je daartydens ook wel kan chillaxen. het is alleen erg als je écht dringend ergens moet zyn. als het er alleen om gaat dat je moet "thuiskomen", dan kan je feitelyk reeds thuiskomen in de auto.

believe me, tot myn veertigste geen rybewys hebbende gehad, kén ik het verschil - de trein is nooit zo geborgen. vry naar john lennon: de treinreiziger is the nigger of the world.

toch moet die max er wel by denken, dat de soort van je auto meêspeelt. in een file zitten in een luxewagen is toch wat anders dan in een stekkendoos...

-

hy werd geboren. meteen vroegen ze aan hem, dwz aan die verse baby: "disco of rock&roll?" de baby dacht even na, al snapte hy er niks van, en gulpte dan: "eh... rock&roll?" -- en die verdween, voor de rest van zyn leven, naar de afdeling rock&roll.
    en daar heeft die nu soms wel spyt van..
-
gisteren was ik zo ongelooflyk grappig, dat er, in het publiek, iemand, van het lachen, in snoekhouding door het raam sprong van een zesde verdieping.
-

wetenschappers die op een ogenblik kruisingen kunnen maken tussen groenten en dieren; pakweg "half krop sla, half doberman”.

-end

10/10

afterLink.

blog op zondag

daarstraks deed ik "de zevende lotus" by an van broeck thuis.

dwz myn één uur voortdurende stuntgedicht,

het meest spectaculaire gedicht ooit geschreven in de nederlandse taal.

was nu de vierde keer dat ik het live in zyn geheel bracht,

en telkens gaat het iets beter,

nu zie ik waar het dramaturgisch ook naartoe kan,

hoe ik het zou moeten "brengen".

ik "kan" het nog niet echt zoals het zou moeten,

maar nu zie ik de richting...

ad valvas

kei-veel werk gehad met de voorbereidingen voor kerkstraat plage vandaag (zondag);

nu zou ik willen gaan slapen, maar nog een paar shizzle dingen nog steeds te doen.

heer, heb erbarmen... ...