state of being - 9 maart 2011

-waarin vitalski zyn gebrek aan slaap glansryk overwint.

de kleine schattige mollie huilt byna nooit, maar de vorige nacht opeens wél. urenlang zelfs eigenlyk. daar was ik de eerste helft van de dag helemaal kapot van. niet zozeer fysiek, als wel psychisch. je kan gewoon niet hebben dat je zuigeling zoveel verdriet heeft.

    in de voormiddag vergadering gehad met jowan petit en irene vervliet. nu is het plan om, in juli, niet in de orangerie te deurne op te treden, maar in het reuzenhuis te borgerhout. uiteraard ben ook ik heel erg geïnteresseerd in geld, maar als mensen te langdurig berekeningen zitten te maken, dwalen myn gedachten vanzelf af, en daarom was het koddig om, met een glazen oog, jowan en irene als, wezenlyk, twee dolle kabouters bezig te zien, met een stilo in de hand op een vergeeld ruitjesblad een "contract" opstellend...

    daarna, eenzaam weêr thuis, in de oranje driezit in "de begraafplaats van praag" zitten lezen, van umberto eco, juist met de bedoéling om in slaap te vallen, al kan je van dit boek geen genoeg krygen, gelieerd als het is aan die typische, negentiende eeuwse paryse mysterie-romans... geniaal hoe iemand zo'n boek ineen kan steken...

    na die middagslaap, die toch wel kwam, teneinde zelfs mooi anderhalf uur voort te duren, het veelvuldige gerinkel van myn gsm op de salontafel ook ten spyt, kon myn dag overnieuw beginnen, geheel terug in vorm opeens, heerlyk. zo ben ik dan, voor wie het iets interesseert, myn toneelmonoloog "de gelaarsde kat" weêr aan het inkorten geslagen, van 100 terug naar 66 minuten, voor een gig aanstaande woensdag in leuven. opmerkelyk genoeg was dit zeer aangename arbeid...

     daarna met één arm twee uur lang aan het corresponderen geweest, schryven en typen, en met mollie in myn andere arm. en nu, op dit moment, liggen die kleine heilige bengel en haar moeë moeder hierboven rustig te dommelen (wy leven hier als in een konynenhol...), en zojuist heb ik weêr doorgewroet op myn niefste column voor deBuren. ik weet zelf ook wel dat ik geen maatschappyfilosoof ben, toch niet zoals een olyslaegers of een chris van camp; ik probeer dan maar gewoon en voorzichtig myn eigen gevoelens in kaart te brengen, zo pretentieloos mogelyk... volgende week pas moet het stuk binnen...

     nog even, tenslotte, deze volgende vraag alhier, voor de meer gedreven vitalski-bloggers onder jullie... wegens die aldoor sluimerende kleine in huis, draai ik tegenwoordig alleen nog maar erg rustige cd's; "white lunar" van nick cave, "belladonna" van daniel lanois, "scherzi" van monteverdi. iemand, misschien, enkele tips voor nog zo'n meditatieve muziek (maar géén lullige dingen)? instrumentaal of semi-instrumentaal, mogwai is al te heavy...