en dan het cruciale labeur dat niemand my nadoet: meer dan vyf uurs aan één stuk door schryven, schaven, schrappen en repeteren aan myn aanstaande conference, getiteld "daar sta iemand".
. dit niét om te streven naar iets - maar wel om de demon die je anders moet verdringen, juist onder ogen te komen, ermeê te worstelen met de blote vuist... oneindig als laocoon onder zyn grote slang...
. soms lach ik zelf heel hard en denk ik: als iemand my nu bezig zag, dan belde die my naar de psychiatrie...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten