de pillen genezen niet, maar onderdrukken slechts de symptomen. lydia johnson had gelyk, onlangs: dit, zei ze, voert regelrecht naar een gastroscopie. waar ik echter een traumatisch verleden meê heb! met zo'n slangetje door je ademwegen - gratis liggen stikken! en toch, het is waar: niet eens mag ik klagen... leon leonski zei me van de week, zonder blikken of blozen, dat er kans bestaat dat zyn neus gaat moeten worden afgezet. "maar," concludeerde hy dapper, "dat zal ik niet laten gebeuren."
voorts vanaf tien uur smorgens tot acht uur savonds met de kinderen in het getouw... soms slapen ze smiddags drie uur lang voort, zodat je dan ook zélf, heel eventjes, een leven hebt, maar de voorbye dagen gunnen ze ons telkens hooguit drie kwartiers... je denkt: ze slapen, en dan ga je kyken, en dan zie je: ze staan rechtop in bed.
daarna, om negen uur savonds, heel eventjes de byzondere idris sevenans over de vloer, welke jongeling al myn woody allen-dvd's is komen afkopen. ik was myn huissleutel kwyt, maar kon langs de buurman naar binnen, en van daaraf myn eigenste dak op klauteren, om het raampje van de badkamer te forceren.
snachts de batteryen weêr opladen by "unforgiven", de western; pas de laatste drie minuten beseften-ik ineens, deze film ooit al eens eerder te hebben gezien...
3 opmerkingen:
:-) wat de film betreft...
Voor de rest: couragie!
Unforgiven: een tweede kijkbeurt meer dan waard!
inderdaad...
Een reactie posten