gastdichter victor glorieux

SLAPENDE MOND OPEN













ik zyn iemand, - ik zit liever op een stoel als in een zetel.
een zetel, ik vind dat ge eigenlyk nooit weet
wat ge daar aan hebt.

dat zit altyd op één of andere manier een beetje arig.
ge hebt daar ook dikwyls van die knoppen in, dat zeer doen,
altyd vier, per vier;
vier aan uw benen, vier zo in uwe rug...

en vuiligheid ook altyd tussen die kussens,
van die briquets dat niet marcheren -
want als dat nu briquets waren da wél marcheerden,
dat had dat wel iets,
dan was da zelfs gemakkelyk, - hey, wat vind ik hier?
maar da is niet.
dat zyn altyd briquets dat niét marcheren.
daarom juist dat ze die daar wegsteken.

- dus ik zeg het,
en dat zal veel mensen verbazen,
maar een zetel, daar doet ge my geen plezier meê.

als ik moest kiezen,
ik zou nog liever, zelfs overdag, op een hoop slaapkussens
in een bed gaan liggen - liever als in een zetel.

hoewel ook niet grààg, omdat
met een bed, overdag, is er toch altyd het risico
dat ge in slaap sukkelt,
-en dat heeft niks met leeftyd te maken...
dat zyn gewoon
de omstandigheden,-
't is warm,
ge hebt uw kleêren, zelfs uw schoenen nog aan,
maar de geur van kervelsoep, uit een kamer daarneven,
begint u te bedwelmen,
en voila, voordat ge het beseft,
voordat ge tot zes hebt kunnen tellen,
hebt gy uw treintje naar dromenland gepakt -

en vooral overdag
vind ik dat verschrikkelyk,
de hel op aarde,
namelyk
omdat ik dan de controle verlies over m'n uiterlyk.

en ik weet byna zeker - en nu komt er een confessie...
ik weet byna zeker
dat ik slaap: met m'ne mond halfopen.

ik zyn d'r wel niet helemààl zeker van.
ik heb dat wel is willen bezien,
dan ging kik slapen met zo'n spiegeltje vlak naast my,
van: nu zyn kik wel is benieuwd of kik 
in slaap gaan vallen met m'ne mond open,
maar ja: tegen dàt ge slaapt, vallen uw ogen dicht,
eigenlyk vlak daarvoor zelfs al, vallen uw ogen dicht,
dus dan weet ge nog niks,-

maar ik weet toch zo goed als zeker,
dat als kik in slaap val, dat m'ne mond dan
niet ver, maar een beetje toch
openhangt.

alleen omdat ik het als onmogelyk ervaar
om m'n kaakspieren zo heel de nacht tegeneen te blyven drukken.
ik probeer dat wel altyd, maar dat lukt my dus niet.

en da's dus erg.
vinden jullie dat nu niet erg?
de schoonste mens, als die "zo" ligt te slapen,
en meestal komen er nog zo van die slymen hier hangen...

en dan gaat ge arig beginnen asemen,
om daarvoor niet snurken, maar toch arig asemen,
met ook weer dat, kchh kchh, zo dat klepke in uwe neus,
dat zo open en dicht klept dikwyls -
ik heb het er al een paar keren over gehad, maar
dat is dus iets dat my echt wel bezighoudt,
zo dat klepke in uwe neus toch dikwyls...

-soms heb kik daar ook last van
terwyl dat ik aan het zingen ben,
dan denk ik hopelyk horen ze dat nu niet
door die micro -
hebt gylie dat daarstraks gehoord (etc)?
niét gehoord?, o dan had kik er ook beter niet over begonnen...

maar dat is dus een van de belangrykste redenen waarom ik
meestal alleen slaap, met de deur op slot.
in de privé, of in de story was dat,
hebben ze daar wel eens over geschreven,
van "waarom slaapt de victor glorieux altyd in een kamer apart
met de deuren op slot,"
en dat is niét voor wat de mensen
natuurlyk denken.
och jongen, wat ze over my allemaal hebben geschreven,
ik zou nog te beschaamd zyn om het hier
te citeren.

maar dat is dus waar, zelfs toen dat ik getrouwd was,
ik zyn twee keren getrouwd geweest,
en ik heb eigenlyk altyd alleen geslapen met de deur op slot
maar dat was dus
omdat ik het myn vrouw, waar dat ik toen meê was,
niet wou aandoen
dat ze my zo zou aantreffen.

stel u voor, die vrouw heeft voor u gekozen,
die is in de volle fleur van d'r leven,
alle mannen willen die,
die kan kiezen wie dat ze wil
maar die kiest voor u, in uw gelooft die,
met u wil die klein mannen maken,
gy zyt hare god, gy gaat het allemaal waar maken,
- en dan ineens, ge zyt nog maar twee, drie weken samen,
komt die in uwlie huis naar binnen, overdag,
en die moet daar by uitkomen,
dat gy daar zo
in de zetel ligt -
of op de grond ligt want daarover gaat het niet,
dat wilt ge toch niet meêmaken?

ik vind het al hard genoeg om er
hier nu over te moeten staan klappen.
eigenlyk is dees allemaal veel te persoonlyk.

maar dus gewoon omdat ik niet kan verdragen
dat ze my zo, met m'n mond open, zouden moeten zien liggen.
precies of ge hebt een aandoening.
-als ge een aandoening hébt,
dan is dat zo, dan heb kik daar geen kritiek op,
dan is dat normaal,
maar als ge géén aandoening hebt
moet ge daar ook niet liggen
precies of dat ge d'r wél een hebt.

ik hoop echt
dat als kik sterf,
- ik hoop niet dat dat voor morgen is -

speciaal voor die mens die daar by uit zal komen,
misschien wel myn dochter,
hoop ik dat as ik begryp: nu gaan ik dood,
dat ik dan met m'n laatste krachten nog juist
m'ne mond zal kunnen dichttrekken.