maandag 11 september 2017

column streekrant antwerpen

NOG MEER CAMERA’S

De voorbije Antwerpse stadsdichters kwamen vaak in de media met stunts die uitdrukkelijk als een stunt waren bedoeld. Waarom bekleedde Tom Lanoye de Boerentoren? Om er aandacht mee te trekken, zoals dat gigantische muurgedicht ook letterlijk uitriep:“Zie mij staan!” Maarten Inghels, onze huidige stadsdichter, dook zopas weer op in de media, maar dan toch met een meer inhoudelijk gadget. Hij publiceerde een stadsplannetje, getiteld “The invisible route”, als een reactie op het niet onbegrijpelijke verlangen van sommige Sinjoren, naar nog meer camera’s in ’t Stad. Inghels zelf verlangt, naar eigen zeggen, naar onzichtbaarheid. “Dat is een oud verlangen, verwant aan mijn verlangen naar kaalheid, het verzamelen van foto’s van kleine huisjes in uitgestrekte wouden, en het verlangen naar enorme steden met evenredig grote menigtes.”

Om te weten te komen wààr je in Antwerpen nog onzichtbaar kan voortstappen, bracht hij, op zijn stadskaart, kruisjes aan op àlle plekken waar er camera’s hangen - en het moet gezegd: dat zijn er opzienbarend véél, erg veel aan het station, nog meer in de zogenaamde joodse buurt, maar eigenlijk éénder waar. Vervolgens tekende Inghels met een rode viltstift een route uit, volgens dewelke je volstrekt ongezien van noord naar zuid kan - mijn God, wat moet een mens daar ongemeen hard voor aan het zigzaggen! De laatste keer dat ik zo’n kronkellijn zag, was toen er een Antwerps politicus gezegd had, dat fietsers beter niét op de Turnhoutsebaan konden rijden, maar wel langs daaraan parallelle wegen; ook die “parallelle” wegen schoten zo hectisch van links naar rechts en weer terug…


Zelf ben ik niet voor of tégen camera’s, maar alleszins hebben ze weinig effect op mijn gevoel van veiligheid. Bij de aanslagen in Zaventem kon de verzameling van Brusselse camera’s tot in de kleinste details vastleggen welke route de terrorist genaamd “De Man Met Het Hoedje” had afgelegd - maar dat waren constataties nadien, dus vijgen na Pasen. ’s Nachts ben ik soms een beetje beverig in de Voetgangerstunnel. “Dat hoeft niet,” zegt men, “Daar hangen overal camera’s.” Maar wat heb je eraan als het op film wordt vastgelegd hoe je onderuit gaat?

Geen opmerkingen: