de schaakparty met dave van gestel, gepland voor de voorbye middag, heb ik moeten afzeggen, voor een bezoek aan de spoed, naar daar begeleid door de zorgzame luv - in haar vorig leven een dokteres. een halfuur moeten vastzitten in een wachtlokaal waar, vlak bezyden ons, een peuter in zyn broek had zitten doen - een fenomenale stank, erger dan de ergste momenten in de crêche! op den duur zyn we, met de rolstoel erby, op de gang gaan zitten wachten.
myn voet, de linkse, blykt aldus te zyn verstuikt. een goeie tube voltaren meêgekregen, alsook een stel krukken. vroeger waren zo'n krukken te huur, geloof ik; doch heden, zo blykt, moet je ze kopen. voor een belachelyke 15 euro. allicht zal ik ze nadien gewoon terugbrengen.
toch een fantastisch iets, o bloggers, wat voor een geraffineerde ziekenzorg ons koninkryk ryk is. daar toch maar steeds aan denken by het afdokken der belastingen. een man in een witte jas, iemand van myn leeftyd, duwt my, de lamzak, in die gratis rolstoel door alle gangen en liftdeuren - hoe voos en lullig... ik hoop het echt zolang mogelyk te mogen rekken zonder zoveel afhankelykheid - precies dat ik toch, met geheven hoofd, euthanasie ga verkiezen, boven aftakeling als voêr voor verzorgers (heden eenvoudiger gesteld dan binnenkort...)
het gesukkel met die voet heeft een slecht effect op my. de kinderen waren nog wel lollig, zoals ook het voortlezen in frankenstein my nog wel afging (zeven blaadjes); maar: het werk voor de boeg, stemt my drastisch en algeheel lusteloos. het gaat over die prince-lezing, voor aanstaande zaterdag, in het engels nog wel. zolang dàt huiswerk niet uit m'n systeem is, kan ik niks anders aanvangen, maar ik draai er al een paar dagen omheen en talm. dwz de tekst is allang klaar, maar het lukt my alsmaar niet om my eraan te zetten, om hem onder de knie te krygen.
wel reeds een chauffeur gevonden die me zal ryden zaterdag; anton van schalckwyk, een professional...
de opmerking "àlle woody allen-films zyn goed, op hun eigen manier (zie:"state of being, 6 september 2017), moet ook uitgerekend vandaag worden teruggeschroefd, gekeken als ik heb naar de onuitstaanbaar vervelende prent genaamd "to rome with love" uit 2012. voornemen: ik wil toch niet àlle woody allen-films zien; films als deze, die ronduit deprimeren, zal ik voortaan na exact één halfuur weêr wegdoen!! (die roberto benigni (cfr la vita è bella) heb ik ook altyd een totaal overschatte mislukking gevonden.)
inmiddels gaat het wel weêr wat beter met my. dankzy dit bloggen zelf, denk ik. met op de achtergrond het journaal, rond elf uur 's avonds. appletiser links van my, een nieve windel rond die voet...
oké...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten