ik had een optreden in een zeer grote woonkamer annex achtertuin, voor een publiek van een honderdtal mensen. ik kende myn teksten maar half, maar sloeg my erdoorheen. echter waren er een paar mensen die àldoor opmerkingen maakten. anderen vroegen om stilte en zo ontstond er een slaande ruzie. ik zeg: "ik moet myn nota's lezen, ik ken deze tekst niet meer, maar ik lees maar voor - hier staat geschreven, dat als je, vroeger, van pastoor veranderde, dat dan ook gelyk al je zonden weêr werden weggewist. dus een nieuwe pastoor is gelyk aan een propere lei voor je geweten." j. zat in het publiek maar ze vond er niet veel aan...
hoewel de situatie niet echt desastreus was, werd ik hier toch met een tamelyk naar gevoel uit wakker...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten