één klein voorbeeld; naar de parkeergarage op de eiermarkt, destyds; ik stryk myn ticketje door de reader - "blipblip - toegang geweigerd". ik doe het nog eens: "blipblip - geweigerd". laetitia, die my vergezelt, doet het ook eens, een derde keer dus, echter op preciés en exàct dezelfde manier - en toch: de deur gaat open.
de week daarna opnieuw.
et cetera.
ik KON gewoon niet meer zonder laetitia myn auto gaan halen.
en zo kan ik ontelbare voorbeelden geven - leave it, fuck it. fuck god.
de laatste jaren betaal ik liever een boete door buiten ergens verkeerd te gaan staan, dan het betonnen inferno van het parkeer-automaat.
goed - daarstraks in oostende: geen keuze...
"komaan vital, doe volwassen. doe niet kinderachtig. doe niet bygelovig. de allergrootste débielen ter wereld doen dit iedere dag, kyk die achttienjarige jongen die geraakt ermeê weg." okay dan... parking kursaal, min tweede verdiep...
zéér, zéér aandachtig dat ticketje hierzo, in myn portefeuille steken, achter myn rybewys - al geweldig op zich, dat er überhaupt zo'n ticketje uit gekomen is!!
drie uurs later. terug aan die terminal. ticketje zien in te voeren. conclusie: ticketje natuurlyk nergens te vinden. niet waar ik het gestoken had, maar ook niet in de voering van myn jas. ook niet in myn sokken, ook niet in de sokken van die mensen achter my, die intussen staan te wachten.
voor jullie is dit onlogisch maar voor my is dit logisch. ik was dan ook, zelfs, niet in paniek of zo - ik had het my niet eens meer verbééld, sint-paulus wist op voorhand dat dit zoiets ging worden. - - en, of course, pas op: dit IS niet eens het anti-parkeer-karma. dit is nog alleen maar het "jowan petit"-noodlot; het tegen-dat-paaltje-aanryden, het iedere-dag-twee-uur-naar-myn-sleutels-zoeken; dit is myn éigen imbéciliteit.
druk op deze knop: "ticket kwyt".
kostprys nieuw ticket: 100 euro.
voor de geschokte lezer, hier nog eens in letters: honderd euro.
voor my is dat veel geld - maar: ik ben al bly dat er überhaupt zo'n knop bestaat. én dat die knop reageert.
effectief kryg ik zelfs een nieuw ticketje in handen. voor die 100 euro. the art of the deal - is to BE the deal.
de auto in. naar die hefboom ryden. ticketje insteken.
de balk - gaat niet naar omhoog.
letters op het digi-scherm: "u heeft niet genoeg betaald."
en dan: "ga naar de kassa."
achteruitryden verboden!!
naar de wachtenden achter my dan maar teken doen: "sorry!..."
naar die kassa - daar is echter niemand, natuurlyk niet. en daar is ook geen bel of zelfs zo geen ruis-telephoon - - ik bespaar jullie dit hele snert-verhaal.
opmerkelyk: in de bibliotheek van affligem voor exact 100 euro aan boeken kunnen verkopen (dat is erg veel). jullie zullen opgelucht zeggen: "zo kwam alles dan toch weêr goed,"- dit klopt echter niet; dat is een nul-opératie, dat is niet "goed".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten