vraag aan de a.i.-robot: "stel my een vyftal zéér korte vragen - om my ertoe aan te zwengelen, myn dagbloekblad rustig te kunnen invullen." daar nog aan toe voegende: "probeer een béétje origineel te zyn - maar niet eens overdreven."
is misschien wel goed... alleszins vond ik uit myn-zelf niet echt een ingang, zonet (wegens eigenlyk redelyk afgemat, en meer nog uitgeput en vermoeid, of toch zeker wel een beetje slapjes...)
1. welk geluid bleef vandaag onverwacht hangen?
dat is, moet gezegd, een steengoeie vraag. bvb de meditaties van krishnamurti; die beginnen àltyd met het zintuiglyke hier en nu.
alleszins hoor ik op dit éigenste moment, om drie uur snachts thuis, de afwasmachine zachtjes krassen. de feitelyke wasbeurt is voorby - alleen nog wat na-kreunen, is dit. voorts was qua geluid uniek, dit volgende: in de automobiel, om drie uur smiddags, totaal onverwacht, per ongeluk, langs de telephoon, de heldere stem van myn dochter, die in het verre gent vertoeft.
2. wat heeft je blik doen vertragen?
in het clubhuis was ik, met vrucht, op zoek naar de lader van myn laptop. speciaal daarvoor was ik helemaal teruggefietst. daniel de leeuwentemmer was er juist op dat moment, de vloer aan het schrobben.
3. welke kleur beschryft je stemming het best?
op dit moment is dat zwart. in de goeie zin van het woord. geen new wave zwart, geen begrafenis zwart, maar royaal zwart, zwart met velerlei ryke, warme, onzichtbare maar aanvoelbare verdiepingen; precies van die tunnel die ik in wil tuimelen straks, op commando van mister sandman.
4. wat had je vandaag liever niet gedacht?
ik heb vandaag, echt waar, geen enkele onaangename gedachte gehad. myn huidige state of being is dan ook wel echt zeer optimaal. doordat die doortocht van mick harvey zo uitermate perfect is verlopen.
behalve dat ik myn agendaatje kwyt ben, dat is minder...
5. de oorspronkelyke vyfde vraag van myn robot was saai, en de zesde ook. hier nog echter de zevende: "welk woord van vandaag verdient een ereplaats in je dagboek?"
zeer hard gewerkte hebbende, vandaag, aan myn lange stuntgedicht "takkenbossen", zag ik een flink aantal woorden hun best doen. hoewel dit zich, tot dusver, niet liet gebruikt woorden, bleek ondermeer het woord "verchroomd" pivotaal.
1 opmerking:
Een goede vraag is hoe je vandaag denkt over het eeuwige leven？
Het is onbegrijpelijk lang maar geen probleem als je jezelf het aangename van verveling aanleert. In het oneindige leven zit de verveling in de cyclus.
En in mijn geval het kunnen roken zonder daar enige nadelige effecten van te ondervinden. De perfecte timekiller wanneer ik geen zin of inspiratie heb om iets te doen.
Het eeuwige leven is een gevolg van de vijf bewijzen van leven na de dood.
1. Als een acht maanden oude baby in de baarmoeder daar elke dag een dag jonger zou worden zou die uiteindelijk ook sterven en dat betekent dat de dood zich ook voor het leven bevindt.
2. Duizend jaar geleden was je lichaam ook al op de aarde maar het was toen volledig uit elkaar en dus dood om dan later tot leven te komen vanuit de dood.
3. Wanneer men sterft wordt het bewustzijn niets want er is niets na de dood maar dan zou men even goed eens een auto of een huis niets moeten zien worden.
4. Als de doden enkel zichzelf kunnen zijn, zijn ze al altijd enkel zichzelf geweest.
5. Bevindt het bewustzijn zich in de lege ruimtes in de hersenen of in de rest van de hersenen waarin geen enkele lege ruimte is?
Een reactie posten