kort. zeven items. niet-chronologisch. schetsmatig genoteerd.
biologische klok nog méér ontregeld dan gewoonlyk. niet meer wetende wanneer het dag is of nacht. één stream of labour, met af en toe een onderduiken-in-de-lotusbloem.
enige boodschap: nieve gitaarsnaren gaan halen, voor de guitaar van myn zoon. die hoesjes waarin die snaren worden opgeborgen en aangeboden, zyn vaak erg mooi, erg fetisjistisch.
daarna dan ook vlug langs de slegte. geen angstaanvallen. misschien ook wel hierdoor: gewoon naar die kast op de eerste verdieping: muziek-biographieën. een kolossaal werk van ene soligny over bowie, toch wel. a. ziet er op één of andere manier fris uit, wat doet dat boek daar opeens? b. aanstaande zondag, in het salon, doen we een seance: de geest die we zullen proberen op te roepen, was al bedisseld, IS die van david bowie.
die is daar een logisch figuur voor, anti-morbide; zoals die afscheid van ons nam (als "lazarus"): eigenlyk een uitnodiging tot zo'n ouijaboard-event.
mollie uitgebreid aan de telephoon. wat heeft die een zalig stem. myn pa en ma kennelyk nog steeds aan zee. myn broêr serge weêr op de proef gesteld door een nieuwe cascade aan affiches en het daar gebruikelyk meê gepaard gaande wespennest van kleine veranderinkjes (of, erger nog, grotere veranderinkjes).
de pedofiele netwerkster ghislaine maxwell - door de americaanse regering zelf naar een veel aangenamere gevangenis overgebracht, dwz met allemaal priviliges en byzondere vryheden, de meest vrye gevangenis van de states - wat moet er nu nog méér gebeuren, voordat IEDEREEN het begrypt?
tussendoor weêr aan het tekenen, sinds lang. eerst veel tegenslag, maar toen begreep ik: dat papier is my te glad. nu heb ik grover papier en nu vind ik myn weg...
 |
| er is ook een tweede deel, maar dat lag er niet ter beschikking |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten