moeilyke poging om, uit de voorbye dag, vier waarnemingen met occulte inslag te noteren.
juist één minuut nadat ik, zittende in de zetel, in stilte dacht: "subiet met rocco stratégo spelen?" verscheen op myn laptopscherm een afbeelding van de figuurtjes van stratégo; hoewel ik nog nooit één keer in myn leven "stratégo" heb gegoogled.
madame blavatsky's biographie wordt achtervolgd door vuurbrand; meteen by haar doop reeds, vatte het kleed van de dooppriester brand; ze vaarde ooit op een boot die in brand schoot door een buskruit-explosie; van de 400 passagiers was zy samen met zes anderen, de enige overlevenden; et cetera. daarjuist ging ik by myn vader, uit zyn bibliotheek een boek van blavatsky halen; het boek ligt op de salontafel, wanneer myn moeder meermaals en met veel bezorgde nadruk opmerkt dat er "een vreemde geur van brand" in huis hangt.
het is potsierlyk hoe die elektro-fiets alsmaar niet oplaadt, die steekt al uren in het stopcontact en toch blyft die teller alsmaar op drie blokjes staan.
in myn stunt-gedicht "takkenbossen" zit ik nu al twéé maanden op één stuk zin door te pezen, dat begint met de snede "schynen my intussen / in ogenschynlyk oneindige lussen"; misschien zit ik gevangen in de magische betekenis van deze woorden; "oneindige lussen"; misschien ga ik hier nooit meer uit geraken; juist zoals rocco daarstraks opeens, zonder aanleiding, met dat spelletje stratégo in een katatone beweging verzeild geraakte - dwz: hy zette zyn figuurtje naar links, dus ik vluchtte naar rechts, maar dan zette hy zyn figuurtje naar rechts, dus vluchtte ik naar links; je kan dit tien keer doen, maar rocco blééf maar doordoen, op den duur moest ik gewoon concluderen; "ik stop met spelen". spelende met een kwajongen zou dit normaal zyn, maar rocco speelt heel graag en zelfs was hy aan het winnen; dit gedrag was niks voor hem; mogelyk kwam hy in de greep van die door my aangeroepen "oneindige lussen".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten