je kan wel mopperen op "altyd maar dat werken", maar alles byeen is hard doorwerken nog de beste manier om moreel op peil te blyven. ik was een jaar of twintig, vertoefde nog niet zolang in antwerpengrad, had op een ogenblik te maken met een soort van relatie-problemen en zo nog een paar dingen; ik zat in een tram (wat ik toén wel nog deed: de tram nemen), en kennelyk moest ik, in stilte daar zittend, door het venster kykend, de bezorgdheden in myn geest naar buiten toe hebben uitgestraald; in ieder geval kwam er een grote, zwarte man aan my voorby, hy trok me by een schouder, en zei zomaar uit het niets: "je moet werken! daar los je alles meê op, je moet wérken!"
dat was vreemd en zelfs intimiderend, daar en toen; maar nadien is het my m'n leven lang blyven inspireren.
juist zoals een van myn professoren engels, rond diezelfde tyd, ene "professor xavier de keyser" (tevens decaan), vooraan in de aula tegen ons zei: "ik weet het, jullie moeten nu altyd maar studeren en blokken en huiswerk maken, jullie zouden liever eens wat ànders doen - maar," zo sprak hy, "bedenk maar gewoon: er is voor alles een tyd."
wat achteraf gezien een nog grotere wysheid is dan dat gedoe over "je moet hard werken", in wezen ben ik toch wél juist tégen hard werken - het àllerbeste is, om het rustig aan te doen, eigenlyk; dat vergt een talent... - maar: "er is voor alles een tyd"; dàt gezegde is me in de meer dan dertig jaren die volgden, keer op keer bewaarheid geworden...
vanmorgen rocco dan weêr naar school gebracht. eens daar aangekomen: boekentas thuis vergeten. niks aan te doen. "ga jy al maar, dan kom ik die straks brengen."
het was rotweêr om in te ryden. ik was ZO absurd verstrooid in het verkeer, dat ik op een ogenblik dacht, zélf van rechts te komen, terwyl juist die ànderen natuurlyk van rechts kwamen - een hele sliert van wagens op een rond kruispunt. op een moment dacht ik: ik BLYF myn voorrang niet afgeven - en ben ik gewoon vlak voor zo'n auto (van rechts) opgetrokken - leeeevensgevaarlyk!... die chauffeur deed teken dat ik gek geworden was, maar ik deed teken terug: "ja zeg man -genoeg is genoeg!!..."
ik schaam my om dit hier te noteren en dank de goden dat er geen accident is gebeurd... links en rechts zomaar ineens door mekaâr slaan?? (ik was al dertig uur wakker...)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten