naar myn normen best goed geslapen. cool. aanvaarden jullie voortaan, of zelfs verheerlyken jullie voortaan, tydens het oneindige wakkerliggen, de vervéling die daarvin ontstaat.
uit die verveling groeien dan weêr angst en zorg, moordzucht en melancholie - doch de basisramp, snachts, voor de slapeloze, is éigenlyk die verveling.
maar die is dus, in een dieper wezen, iets goéds.
bezie etymologisch "vacantie"; ledig zyn, verstoken zyn van inhoud, van nut, van betrachting. dàt is het werkelyke "uitrusten".
hoe jammer dat wy niet als dieren, zoals byvoorbeeld pitouche, gewoon maar oneindig kunnen zitten. oneindig rond ons kyken, af en toe de ogen dichtdoen, af en toe onze staart aflikken - en verder niks.
ook goed aan pitouche is dat die nooit geen wrok-draagt. ik pak hem zomaar op, vanaf zyn warme deken, en zet hem zomaar ineens in de koude tuin - als die, een halfuur later dan, terug binnen wandelt, komt die toch weêr gewoon terug by my op de schoot. alsof daar nooit iets was gebeurd.
ik wou dat ik dat zelf ook kon - zo àldoor permanent tabula rasa.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten