zaterdag 23 maart 2013
vrijdag 22 maart 2013
woensdag 20 maart 2013
state of being - 20 maart 2013
de filosofie van deze blog bestaat eruit, om al myn vele vrienden, kennissen, fans en ook wel tegenstrevers de mogelykheid te bieden, iedere dag overnieuw te komen opzoeken wat ik beleef; een live-dagboek, uitvoerig gedocumenteerd, nu reeds mooi zeven jaar lang non-stop; hoewel ik vandaag enigszins aarzel, vanuit de wetenschap dat in echt belangryke zaken voortvarendheid niet deugt; maar goed; het gaat erover, goede vrienden, dat alles erop wyst dat ondergetekende zeer binnenkort reeds gaat verhuizen - tezamen met luv, mollie en rocco james conan.
dat is op zich reeds een intens ding, maar menig klomp breekt helemààl by dit hier: het ultiem prachtige pand (zie photo) waar wy ons geluk gaan zoeken, bevindt zich in het geringe, kempische gehucht holsberg, tussen beerse en, waar ik geboren ben, het aloude vosselaar, achter de verre heiden...
dat is op zich reeds een intens ding, maar menig klomp breekt helemààl by dit hier: het ultiem prachtige pand (zie photo) waar wy ons geluk gaan zoeken, bevindt zich in het geringe, kempische gehucht holsberg, tussen beerse en, waar ik geboren ben, het aloude vosselaar, achter de verre heiden...
is dit geen fenomenaal heavy nieuws?
komt daar nog eens bovenop dat dit betekent, inderdaad, dat myn huidige, legendarische laboratorium in de lindeboomstraat vanaf de aanstaande maandag reeds officieel te koop staat... ja, hoor... dit doet my uiteraard erg veel pyn en verdriet - maar meteen niét meer, van zodra ik myn paradys in holsberg zie. de engelen uit de veertiende hemel hebben weken-, zelfs maandenlang overuren geklopt om op deze manier het fatum te doen geworden. een nederig halleluja in stilte hier gepast...
let wel: het antwerpse nachtburgemeesterschap komt niét in het gedrang, uw geliefd vryheidsstryder blyft immers "op kot" in antwerpen... ik moet deze sjerp vasthouden totdat ik hem aan myn zoon kan doorgeven, daar moet je minstens zestien voor zyn...
ik bied myn excuses aan aan alle meer nauw-betrokkenen, voor wie dit bericht, dat in de grond zo heuglyk is, begrypelyk genoeg tegelykertyd ook een tikkeltje onrustwekkend aandoet...
maar normaal gezien ben ik ongevoelig voor huizenbouw of architectuur; daarstraks echter waren we voor een laatste keer op prospectie in "huize wistik", en, nooit eerder meêgemaakt; het huis én de omgeving waren zo magisch dat ik er tranen van op myn handen weende.
maar normaal gezien ben ik ongevoelig voor huizenbouw of architectuur; daarstraks echter waren we voor een laatste keer op prospectie in "huize wistik", en, nooit eerder meêgemaakt; het huis én de omgeving waren zo magisch dat ik er tranen van op myn handen weende.
dinsdag 19 maart 2013
woensdagbunnies
bunnie-children in sint-genesius-rode
bestormen na het optreden het podium
om ook de illustrator nader by te staan,
zynde myn broêr serge...
bestormen na het optreden het podium
om ook de illustrator nader by te staan,
zynde myn broêr serge...
bart van loo
aldoor te gast op "de wereld draait door", binnenkort ook met karel van nieuwkerken op de belgische televisie, amper bekomen van dagelykse "de laatste show", ziet hy nu tevens al zyn vorige boeken in paperback worden heruitgegeven, én hy werkt aan een napoleonade -
en toch, toch vindt deze allesdoener, op doorreis van moorsele naar amsterdam, de tyd nog om zyn oude strydmakker vitalski een prachtbezoekje te brengen!
hamvraag vandaag was:"hoé was alweêr die gainsbourg-pose??"
aldoor te gast op "de wereld draait door", binnenkort ook met karel van nieuwkerken op de belgische televisie, amper bekomen van dagelykse "de laatste show", ziet hy nu tevens al zyn vorige boeken in paperback worden heruitgegeven, én hy werkt aan een napoleonade -
en toch, toch vindt deze allesdoener, op doorreis van moorsele naar amsterdam, de tyd nog om zyn oude strydmakker vitalski een prachtbezoekje te brengen!
hamvraag vandaag was:"hoé was alweêr die gainsbourg-pose??"
maandag 18 maart 2013
maandagnacht was casino-time
het verslag is in wezen eenvoudig: na drie lange uren intelligent voortspelen, stonden zowel luv als kikzelf precies op break-even. toen werd het vertrekkenstyd, maar luidde het idee: beter 100 euro's verlies, dan volstrekte break-even! zeker na drie uurs is break-even anaal retentief! dus zetten we op de valreep 100 in op "rood" - en het wérd rood - dus gingen we met 100 winst naar huis.
ji-haaa!!!
ji-haaa!!!
people need something to read
nieve column voor deBuren;
over phil spector en zyn afwyking, maar ook over zelfmoord in holland tegenover zelfmoord in belgië, et cetera;
"gun control"
http://www.deburen.eu/nl/nieuws-opinie/detail/gun-control
over phil spector en zyn afwyking, maar ook over zelfmoord in holland tegenover zelfmoord in belgië, et cetera;
"gun control"
http://www.deburen.eu/nl/nieuws-opinie/detail/gun-control
zondag 17 maart 2013
state of jo jespers - 17 maart 2013
hoe zou het eigenlyk reilen en zeilen met myn aloude schoolkameraad jo jespers, die nu al twee decennia lang min of meer nomadisch leeft? ("alleen in myn trompet kan ik wonen...")
onlangs zag het ernaar uit dat hem, voor het eerst in zyn gehele bestaan, een zekere fortuin in de handen was gevallen, met het betreurde heengaan immers van zyn grootmoeder uit de duifhuisstraat; praktisch het enige kleinkind van die tak zynde, kwam hem de integrale erfenis toe.
het idee overviel myn vriend, zich met deze aardige som gelds een woonboot aan te schaffen - een toe te juichen plan, al een té lange tyd overleeft deze mens zyn gedeukte opel corsa, niet in zyn eentje doch wel in het gezelschap van een bepaald kolossale hond, wezenlyk té kolossaal om in zo'n auto zelfs maar naar binnen te kunnen.
sinds december vorig jaar is jo jespers de fiere bezitter van een ligboot geheten "nooit-gedacht." (op zich reeds een miraculeus woordspel: luv ambieert momenteel zich een woonhuis aan te schaffen dat is genaamd "wist-ik"; wat op "nooit-gedacht" toch een mooi vervolg is...) deze boot van jo "waller" jespers ligt op de dender, aan de sint-annabrug, naby aalst. hy spendeerde er zyn laatste frank aan, maar het ding is nu van hem.
al bleek het er, by nader inzien, wel moeilyk warm te krygen, maar welaan: als zomer-verblyf dan toch nog steeds een aanrader. ware het niet: by nog naderder inzien, bloggers, heeft die boot de vergunning niet, zo blykt, om dààr te liggen. iedere dag dat hy er wél nog ligt, moet jo een boete betalen aan "waterwegen, zeeën en kanalen". belangryk is dus, dat deze boot zo rap mogelyk wordt versleept. maar: om versleept te mogen worden, moet zo'n vehikel aan een resem technische voorwaarden voldoen - en, by naderder inzien: dit schip voldoet aan praktisch geen énkele voorwaarde.
hoeveel zou het ons kosten om die boot helemaal in orde te brengen? ongeveer zeventigduizend euro.
conclusie: jo jespers gaat zyn boot niet verkopen - hy geeft hem gratis weg.
om de ene, of nog andere, moeilyk te doorgronden reden heb ik behalve met myn vriend, ook wel compassie met zyn overleden grootmoeder uit de duifhuisstraat...
terzyde betreffende de hond van jo jespers
midden december is die reusachtige hond overigens meteen reeds overboord gevallen. de dender is een behoorlyk diepe maar vooral een ontzagwekkend snel stromende waterloop. waar dit beest overstag ging, had je als oever een bakstenen wand van drie meters hoog, maar aan de andere zyde van de rivier, had je een lage, wel drassige maar voorts herbergzame oever; zaak was dus voor die hond om zich met de stroom te laten meêdryven tot aan die overkant.
dit is echter een té rationeel concept voor eender welk dier; dus die hond blééf richting die stenen wand trappelen, tegen de stroming in, op den duur meer kopje-onder dan kopje-boven. de dappere tarzan jo "waller" jespers heeft toen alletwee zyn schoenen uitgetrokken teneinde er, hartje winter, gezwind achteraan te springen - eigenlyk zonder plan, doch eens in het water zwalpende, begrypende:"ik moet hem naar die overkant, die geringe oever zien meê te trekken." maar: niks gekort, die hond blééf naar die muur trappelen.
intussen waren er omstanders opgedoken en die hebben ons duo er toen met touwen en dekens, die op de boot lagen, weêr uit kunnen trekken.
jo heeft drie dagen in het gasthuis gelegen met een onderkoeling.
de hond is van hem nog méér onafscheidelyk geworden, wat ook jo zelf behalve als een compliment, als een vloek ervaart...
agenda
maandag 18 maart, overdag, lagere school sint-genesiusrode: vitalski vertelt "het afgryselyke weêrvarken".
vrydag 22 maart, om 19u: live comedy in jh styx, peer.
zaterdag 23 maart, 's avonds: live comedy in cc boom.
vrydag 22 maart, om 19u: live comedy in jh styx, peer.
zaterdag 23 maart, 's avonds: live comedy in cc boom.
ad valvas
overdag gaan zwemmen met de kinderen: is gelyk aan 's avonds, na alles, uitgeteld op je buik vallen - maar dan toch nog overeind krabbelen voor je huiswerk...
zaterdag 16 maart 2013
gastvrouw han beeren
die op een geloofwaardige manier
in contact staat met engelen
en daar reeds diverse boeken over heft gepubliceerd,
ziehier:
http://www.bloggen.be/hanendeengelen/
die op een geloofwaardige manier
in contact staat met engelen
en daar reeds diverse boeken over heft gepubliceerd,
ziehier:
http://www.bloggen.be/hanendeengelen/
vrijdag 15 maart 2013
dat vreemde verhaal van die hugo zwerver
in 1989 ging ik met ginette op vakantie naar berlyn, en schafte ik myzelf daar een handgemaakte, zilveren ring aan. deze ring was byzonder in die zin, dat er zéker maar één exemplaar van op de wereld is: het betrof een zelfontworpen draakje met twee armen en vleugeltjes en uitpuilende oogjes - en vooral: in de binnenkant een stempeltje van het logo van de duitse artiest die het had vervaardigd.
een jaar of twee lang, droeg ik die reusachtige ring dagelyks. op een dag in de winter van 1991 bevond ik my in een grote aula van de universiteit van antwerpen, voor een cursus middelnederlands, maar kregen we zoveel schryfwerk, dat ik het onhandige kleinood even van myn vinger afnam en opzylegde. wat later, nà die cursus, rende ik bliksemsnel naar die aula terug; te laat, het juweel, dat ik vergeten was, viel nergens meer terug te vinden.
een zestal jaar later, in de zomer van 1997, kwam er een zwerver naar me toe, die ik niet kende toen, namelyk hugo "zwerver" jansen, met de vraag of hy een douche by me kon nemen. de tyden zyn veranderd, vandaag zou ik zoiets nooit meer opbrengen, maar toen was alles anders; in ieder geval sprak het toén vanzelf dat ik hem binnen liet.
om te gaan douchen, deed hy zyn sandalen uit en legde hy zyn halskettingen en al zyn rommel af op de salontafel. terwyl hy onder die douche staat, valt myn oog op die spullen - byzonderlyk op die ene, verdomde, unieke zelfde ring, als die ik zes jaar tevoren was kwytgeraakt!
-die douche deed deugd!
-zeg, waar heb je die ring hier feitelyk vandaan??
-eens denken - ja, die heb ik ooit gekregen van een taxichauffeur...
-van.. een taxichauffeur??
-in ruil voor hasjiesj...
-o ja?
-maar, zie eens... hy is moeilyk om te dragen... het is curieus dat je die ring nu ter sprake brengt, hy heeft een paar jaar lang in myn schildpadden-aquarium op de bodem gelegen. uitgerekend vanmorgen dacht ik: ik ga die ring nog eens aandoen...
Abonneren op:
Posts (Atom)


































