woensdag 27 september 2017
dinsdag 26 september 2017
dinsdagbunnies
oldschool V
jona den aantrekker, marlies de munck, tine linky toy, evi flamand, de panter...
waar was je te maandag
volk
voor de musical voor guido belcanto;
zéér fyn nieuws - dat wolf de muziek-afdeling gaat leiding, in die musical...
zondag 24 september 2017
agenda dees week
dinsdag 26 sept:"de ideale schoonzoon," arenberg - sold out
woensdag 27 sept:"de ideale schoonzoon," arenberg - sold out
donderdag 28 sept:"de ideale schoonzoon," de singer, rykevorsel
vrydag 29 sept:"pinguins kunnen toch wél vliegen," bar bakeliet, antwerpen
zaterdag 30 sept, 14u: strip-boekvoorstelling "maarten luther" ism bert lezy
zaterdag 31 sept, avond:"de ideale schoonzoon," tkafee, turnhout
linkie
http://www.630wpro.com/2017/08/09/podcast-local-war-expert-on-trump-talk-and-north-korea/
naar de vergadering
straks heb ik een zekere vergadering, over de lunch, betreffende, mogelyk, een lezing over, of viering betreffende, jotie t'hooft (1956-1977); hier zeven aankruisingen, om toch iéts te zeggen te zullen hebben...
1. de term "puberaal" zou op zo'n avond niet één keer mogen worden gebezigd. iets als "puberaal" aanduiden, is eigenlyk fascistisch.
2. evident entertainend: de documentaire dimensie; het belgië van de "b.o.b.", de razzia's, de paranoia by de slachtoffers; het totale gebrek aan kennis van zaken by die b.o.b.-ers en by het gerecht (cfr wannes van de velde; op zyn "mansarde", werden wel eens een heleboel rietjes in beslag genomen -pharmaceutische instrumenten?; in waarheid betroffen het de blaasrietjes voor zyn klarinet...) het spelletje van "politie en dief" (dankzy myn grotere broêr heb ik het nog een beetje kunnen meêbeleven midden jaren tachtig...) johan anthierens' "de zwyger". op youtube die documentaire over de door de b.o.b. paranoïde gedreven "de brassers"... de bende van nyvel (is natuurlyk later...)
3. maar meer grondig; tegen verdict "puberaal", en om er méér aan te hebben dan "het document": het fenomeen jotie t'hooft als een toetssteen: is hy werkelyk de pathetische werther - of zyn wyzélf juist verworden tot geconcesseerde batavussen droogstoppel? zyn wyzélf niet juist lullig?
4. waarom je de gedichten wél kan lezen, maar het proza niet echt (tenzy dus als document): zeker omdat poëzie gemakkelyker zonder humor kan dan proza. proza zonder érgens humor is als schimmel. de oorsprong van het moderne westerse proza is cervantes, dwz kolder. het eindpunt: kafka, dwz kolder. het proza van t'hooft is totààl niet grappig en daarom onderhand onleesbaar. ook zyn interviews zyn té totaal niet grappig.
5. toch een vermakelyk essay van de man:"het gebruik van verdovende middelen by traditionele stripfiguren"; "de blauwe lotus" van kuifje natuurlyk, doch verfrissend veel ideeën rond, ook, "de graaf van rommelgem", van robbedoes; eerstgenoemde zyn obsessie met psychedelische paddenstoeltjes. zelfs ontdekt t'hooft zoiets in "baard en kale"; in hun album "graai naar de macht" wordt er iemand ingespoten met peyote...
6. t'hooft recenseert leonard nolens - bedenking: zo verdomd lang gaat die nolens dus al meê... t'hooft en de coninck: tussen die twee boterde het niet; de coninck vond t'hooft een poseur, t'hooft vond de coninck een "dichter van de ivoren toren" (voortzetting: jorge luis borges portretteerde zichzelf als een dichter in een ivoren toren: waarby dit beeld dan evenwel totale horror betekent, een volmaakte nachtmerrie...) t'hooft over pernath. over paul snoek.
7. die brief van die middelbare schooldirecteur aan t'hooft zyn ouders, om die mensen mede te delen dat hun jongen volgend jaar niet meer naar die school mag terugkomen - dié brief levert zeker magistraal theater op. (misschien daarna lezen: die brief van herman de coninck aan jmh berckmans...)
8. is t'hooft nét iets te vroeg aan de horizon verschenen voor de new wave? gestorven in 1977; het jaar van de eerste plaat van joy divison. ian curtis is ook maar 23 geworden, maar de teksten van ian curtis zyn toch écht veel sterker (de grafzerk van ian curtis, waarop stond geschreven "love will tear us apart", werd op 2 juli 2008 gestolen, en nooit meer teruggevonden...) (de brusselse vriendin van ian curtis, anik honoré, is een jaar of vyf geleên gestorven...) helemaal het begin van het jaar 1977:"low" van david bowie... t'hooft hoorde graag "evening star" van brian eno. jammer dat 'ie "17 seconds" van the cure niet heeft mogen kennen, toch?
9. al die drugs ten spyt had t'hooft tegelykertyd toch wel degelyk een ronduit heroïsch seks-leven, naar eenieder dit bevestigt. alle meisjes wilden hem, en hy sprong er dan werkelyk meteen bovenop. seks én drugs, dat is een enorm zeldzame combinatie.
10. het lot wil dat z'n vader in oudenaarde woonachtig is in "de galgestraat"... alleen joties moeder bleef ervan overtuigd dat haar zoon géén zelfmoord pleegde, dat het toch wél slechts om een ongeluk ging. een moeder weet zoiets toch het best?
toch deze kolder, ook: een seks- en drugsfeestje by jotie thuis, in gent - en dan, onverwacht, zyn vader en moeder die er, op dat moment, ineens aan zyn deur staan, haha...
11. altyd maar het ongelyk van de kritiek; byvoorbeeld: de "lectuurgids", in 1976:"hy lykt het doodsverlangen eerder te cultiveren dan werkelyk te beleven..."
12. triomf; overal van 't school gegooid; en dan, in 1976 ook, ineens kunnen schryven:"ik geef nu lezingen voor klassen van jongens en meisjes van myn leeftyd, en ik word er nog voor betaald ook."
column streekkrant editie kempen
SPAANS
De Kempen is rijk aan sublieme restaurants, wat normaal is, alleen al omdat de Kempenaar zélf zijn groenten en fruit kan telen, en ook omdat hij over een geheel éigen veestapel beschikt. Het aantal Kempische restaurants dat reeksen sterren cadeau krijgt, in de zogenaamde Michelin-gids, is best verdienstelijk. Cuchura in Lommel, De Pastorie in Lichtaart, d’Essensi in ’s Gravenwezel, Innesto in Houthalen. Nu niet dat ik het geld heb om daar langs te gaan! Maar ook in de meer democratische restaurants der Kempen blijven de horeca-uitbaters inventief. Hier en daar zijn er nu ook “ligrestaurants”, in navolging van de Oude Romeinen. In sommige andere restaurants moet je dan weer eerst je handen wassen in lauwe citroensap, voordat je binnen mag. Op witte sandalen welteverstaan! Als het maar gek genoeg is, dan zal je het bij ons wel vinden.
Van de week ging ik met een vriend van me, de Lange Mark, op restaurant in een gemeente ergens tussen Poederlee en Grobbendonk. Een Spanjaard. Tussen vele, laag boven de grond hangende sombrero’s en met zilver beklede banjo’s, baanden wij ons een weg naar een tafeltje. Dat tafeltje was eigenlijk een omgekeerd koetswiel met een glazen plaat erover. “Niet op leunen!!” zo maakte een kaartje op het meubel ons tijdig duidelijk. De menukaart was een tegenvaller, omdat geen van ons beiden de Spaanse taal machtig is. We moesten kiezen tussen, wat heette, een “ lomo de cervo” of een “camaron ajo tofu con ensalada de huevo.” “Hebben de heren al een keuze gemaakt,” vroeg de garçon opeens - duidelijk een Nederlander. “Tja,” zei m’n maat, “Hebben jullie feitelijk ook gewoon een gebakken ei, of zo?” “Ik zal zien,” zei de garçon enigszins gepikeerd…
Hoe kunnen wij nu weten wat de pot schaft? Waarom schrijven ze, in die menukaarten van tegenwoordig, zeker als de garçon uit Tilburg komt, een hamburger op wel tweeduizend manieren - behalve juist op de éne manier die je zou verstaan:“Hamburger!” Als je honger hebt, is dit wel werkelijk desastreus in onze contreien!
De garçon kwam terug. “Het spijt me,” zo sprak hij. “Gebakken eieren, dat serveren wij niet.” En we zochten onze weg naar de “salir”, dat wil zeggen: de uitgang...
waar was je te zaterdag
met myn broêrs serge en jeroen;
ik deed poëzie,
jeroen speelde onderwyl op zyn erg exotische instrumenten,
serge en zyn vrienden deden aan model-tekenen;
het prachtige model stond by op het podium, maar net buiten kader...
column streekkrant editie antwerpen
BELEIDSNOTA
Het Antwerpse Nachtburgemeesterschap is een louter ceremonieel iets. Ik mag overal gratis binnen, ’s morgens moét ik in bed blijven liggen, en als ik dood ben zal ik niet in de voormiddag worden begraven, maar één minuut na middernacht. Dat zijn allemaal zuiver vormelijke dingen, die verder niemand veel kan schelen. Toch stel ik eens om de zoveel dagen ook een beleidsnota op. Als ooit op een dag, bijvoorbeeld door Koreaanse kernraketten, àlle Antwerpse politici er het bijltje bij neerleggen, dan zal ik toch wél, heel eventjes, de baas zijn van ’t Koekenstad, namelijk in de overgangsfase naar iets volstrekt nieuws.
Bovenaan in mijn nieuwste beleidsnota staat genoteerd, dat op het Zuid onze Hippodroom weer zal moeten worden opgebouwd, exact naar het model dat men ooit gesloopt heeft - één van de domste dingen ooit gedaan. Er zullen ook geen bomen meer mogen worden gekapt. Voorts zal de Blauwe Steen meer publieksvriendelijk moeten worden. We leven in een voorzichtigheidscultuur die overdreven is, maar uitgerekend op de rand van de zeer diepe Schelde-rivier zouden er toch, voor onze kinderen, hekken moeten komen. Helemaal beneden, aan de waterkant, moet er ook één doorlopende richel worden geïnstalleerd. Wie nu in de Schelde valt,- het gebeurt!!-, heeft nergens iets om zich aan vast te houden, en kàn dus niet anders dan verdrinken. Ja, hier en daar kan je, bovenop de oever, een meters lange, ijzeren stang losmaken, om een drenkeling mee te hulp te schieten - dat instrument is zo onhandig, dat de redder gewoon méé het water in tuimelt.
Nog een laatste beleidsnota bestaat eruit, dat Antwerpse officiële stadsdichters tegen zichzelf in bescherming moeten worden genomen. De gedichten van Maarten Inghels zijn steengoed - maar: zijn nieuwste stunt, om een gedicht op zijn lichaam te tatoeëren, is een spijtige vergissing. De dichter moet àltijd uiting geven aan fundamentele twijfel, niet het minst aan twijfel betreffende zijn eigenste, talige vermogen. Zoiets resoluuts als een tattoo, eigenlijk zelfverminking, is aan die twijfel tegengesteld. Het staat ook haaks op de essentie van Inghels' talent, dat een schrijftalent is, en niet dat van een stuntmediaman.
zaterdag 23 september 2017
waar was je vrydagmiddag
op prospectie
naar het zuiderpershuis
waar we straks, te zaterdag,
om drie uur,
voor een voorbyslenterend publiek
een beetje giggen...
nu zou nog myn net zo geweldige broêr thomas moeten meêdoen...
savonds
dit hier is natuurlyk niet het zaaltje, maar wel het café daaraan...
Abonneren op:
Posts (Atom)
