donderdag 28 januari 2021
dakkan / dakkanni
onderschat / overschat
onderschat: de zeer relaxte attitude van nigel williams sinds de voorbye twee, drie jaar.
overschat: de uitdrukking "de levant" voor het gebied ten oosten van de middellandse zee
naar waarde geschat: brigadier gerard
waar was je ten donderdag
in de voormiddag engelse les in schilde...
uniek evenwicht tussen streng en relax...
ze leren echt veel by, volgens my...
as je de hele poespas eromheen wegdenkt, dan is het zuivere lesgeven op zich, àls de klas een beetje meê wil, ongelooflyk tof om te doen...
evening
formuleren deed hy een hele reeks critische bedenkingen by ons nationale corona-beleid, hy had overal vragen en kanttekeningen by...
etymologie
Het woord 'boek' is vermoedelyk afkomstig van het germaanse woord voor beuk, namelyk boche. de omslagen van de eerste boeken in west-europa werden namelyk gemaakt van een rechthoekig stuk (beuken)hout.
stripalbum
over de franchise van de actie-held "jack reacher" stelde ene filmcriticus genaamd adam woodward wel eens kortweg: "there is no room for reacher in modern cinema's action crowd" - en dàt is nu wel net tegengesteld aan de positie van deze canardo. in een snelle, veranderlyke wereld waarin iedere nobele wilde veel plannen heeft maar weinigen volharden en blyven voortmarcheren, is sokal met die canardo wél reeds mooi 43 jaar bezig!!... anderzyds zitten we wel nog maar aan album nummer 25; dus ofwel doet die man tussendoor veel publiciteit, ofwel geniet ie van het goede leven... maar alleszins: al zyn deze grappen niet extréém goed, al zyn deze verhalen eigenlyk niet zo overdréven boeiend ("de roes van het bloed", album 3, niet meêgerekend), met zo'n fort van een gedurige serie, heeft canardo toch onomstootbaar zyn unieke plek in stripworld. het zou een enorm verlies zyn zonder deze geperverteerde toonder.
(intussen vind ik hier uit dat sokal het tekenwerk niet meer zelf doet, dat hy dat uit handen heeft gegeven...)
state of being, 29 januari 2021
waarom het fyn is om een achtjarige zoon te hebben; voor het slapengaan: "zullen we naar godzilla kyken?" waarop rocco: "ik zou eigenlyk liever eerst die hellboy 2 eens willen zien..."
de hele dag heeft het geregend, zonder ophouden. ik had compassie met die kerel van "deliveroo", die ons rond halfacht savonds, zelf helemaal doorweekt, de hamburgers van mac donalds kwam leveren.
ik begryp niet goed waarom ik maar zo weinig arbeid heb kunnen verzetten, ik was alweêr terug thuis rond halftwee; wat heb ik tussen toén en nu vanavond, halftwaalf, helemaal uitgestoken? totààl niets...
bart van loo op "de afspraak" eêrgisteren vond ik niet mis. "jou wordt byzonderlyk door academici verweten dat je die geschiedenis te weinig hebt geschreven vanuit het perspectief van het volk." "dat zou inderdaad een erg boeiend perspectief zyn, maar wat houdt hen tegen om die geschiedenis dan niet meteen zélf neêr te schryven?"
gastauteur
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
aflevering dertien 2
De hele tijd onderweg zat ik met een kringloop van terugkerende gedachten; wat niet betekent dat ik geen oog had voor de voorbijglijdende bomen of landschappen, of dat ik daardoor te weinig aandacht zou hebben voor het drukke verkeer. Schijnbaar willekeurig wipten die aandachtspunten van Kamiel naar zijn moeder en van Roosje naar mij. Daarbij kwam ik telkens tot het besluit dat Kamiels kijk op de werkelijkheid volledig verwrongen moest zijn. Maar in hoeverre zat ik van mijn kant juist? Als ik hem mocht geloven was ik, door mijn ongewone liefde voor de musical, het spoor nog meer bijster.
Och ja, misschien verschilden wij enkel van smaak, besloot ik. Waar in tegenwoordigheid van zijn Zwart absoluut geen lachje mocht opklinken, waren uitbundige vrolijkheid, grapjes en zelfspot om het Wit van mijn zovele rondvliegende slagroomtaarten juist aanraders voor het welslagen van een musical. Maar zoals Kamiel beweerde, zou al dat Wit, doorzichtig als het was, en hoe vaak en hoe raak je het meestal midden de smoel van een hoogwaardigheidsbekleder zag terechtkomen, me rapper de keel uithangen dan bij hem dat ernstige, ondoorgrondelijke Zwart.
WORDT VERVOLGD
woensdag 27 januari 2021
aflevering drie
dear fans - ik wens u een prettige donderdag; met aflevering drie van deze uitzonderlyke podcast !!
dinsdag 26 januari 2021
alternatieve feiten
2. de schatryke tom thumb (= tom duim), zie photo, die getrouwd was met de nog kleinere lavinia warren, beiden gekend van circus barnum, kwam in 1881 byna om het leven door een uitslaande brand in een hôtel.
3. het eerste gebouw ooit dat afbrandde by ons weten, was de eerste tempel van jeruzalem, 600 jaar voor christus, aangestoken door nebuchadnezzar.
4. nebuchadnezzar wil in het hebreeuws zeggen: "de eerstgeborene", doende denken aan de tweede elpee van nick cave and the bad seeds, "the first born is dead".
5. net als de koala is nick cave een australisch product. in juni 2019 legde nick cave in een babbel met zyn publiek in wales nog uit waarom koala's erg gevaarlyk zyn.
dit was: koala - duim; duim - brand; brand - nebuchkadnezzar; nebuchkadnezzar - cave; cave - koala.
score: 9 op 10
boekbespreking
napoleon, door jacques martin... die martin is toch een legende - dus vermoedelyk is dit een heel erg oud werk, dat nu werd heruitgegeven. dat is wat ik denk...
ziehier overigens een van de stomste prenten ooit...
wat is er fout aan?
in de eerste balk lees je dat napoleon terugkeert naar ajaccio; je hebt die boot al gezien, dus je kan niet anders dan aannemen dat zulks met déze boot gebeurt, in de twee balk lees je dat hy toch vlug weêr naar frankryk reist - verwarring troef!! naar waar vaart nu dan déze boot in de prent?????
hoe los je het op?
het beste dat je kan doen, is gewoon die uitstap naar ajaccio weglaten. want dat daar érg weinig gebeurt, dat is wel duidelyk.
moet het er toch by, schryf dan in balk één: "na korte terug naar ajaccio..." en dan in balk twee: "keert onze held met haast en spoed toch maar weêr terug naar zyn franse regiment."
state of being, 27 januari 2020
met 4TSO een geprojecteerd stripverhaal lezen, blykt niet te werken; het scherm staat te ver af, en te weinig in het midden van de klas (het krytbord staat immers in het midden...) jammer, want ik had gisteren een integrale conan the barbarian gepowerpointed... dan maar weêr grammatica...
by 3TSO nog eens een keer, heel even, erg kwaad geworden, wat dit jaar nog maar nauwelyks is voorgevallen - maar die leerling blééf maar het laatste woord willen hebben. ik brulde hevig maar toch was het niet "emotioneel", dwz niet dat een van ons daar achteraf "niet goed van was".
wel dacht ik: hier sta ik dan, op myn vyftigste verjaardag...
smiddags weêr thuis, het kot voor myzelf; vele plannen had ik, maar weinig kwam daarvan terecht; doordat ik aldoor in slaap viel, zélfs al consumeerden-ik koffi en cola door mekaâr.
toch wel een béétje de achtertuin opgeruimd; de kinderen hadden daar vyf dagen geleden een stel pizza's gegeten; die natte resten lagen daar nog in borden, na al die dagen van slagregen en tocht - bah!...
om vyf uur kwamen m'n pa en ma langs. een mooi verjaardagscadeau: een erg dik boek over de ontmoetingen tussen kierkegaard en andersen (dwz hans christian.) om zes uur kwam els crawls langs. we aten vietnamees. rocco deed zyn goocheltrucs.
inmiddels werd het tien uur savonds; subiet naar frank zorro, om het herdruk te gaan ophalen; je kan al raden wat voor herdruk; de vierde herdruk van "de kempenkrak"...
tim clement stuurde my de definitieve mix door van aflevering drié van "de grote don vitalski radio show", die klinkt weêr enorm goed; gaat morgennacht online...
dreamer
gast-auteur
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
aflevering dertien
Zigzag als een huppelend konijn dat een hagel van kogels achter zich aan krijgt, scheurde mijn autootje over het oneffen pad en door de straten. Pas ter hoogte van de snelweg naar Luik vond ik de nodige kalmte om me te bezinnen over mijn aanpak. Met de bedoeling allereerst mijn gezicht te fatsoeneren, reed ik een parking op met tankstation en openbare toiletten.
Ontredderd staarde ik zoals een vreemde naar mijn eigen ogen in de spiegel, alsof ik moeite had te geloven wie daar stond: een wijze of een dwaas. De beslissing over welke richting ik verder zou uitgaan, scheen me enkel nog meer aan het wankelen te brengen. Zoals een weggerold muntstuk op zijn kant. Natuurlijk kon ik bij de volgende afrit rechtsomkeert maken, in Saint-Hubert mijn auto op een verborgen plekje in de straat stationeren, me op gevaar af van mijn leven langs een omweg naar het bos wagen en, zoals een zich achter het struikgewas schuilhoudende stroper, geduldig op zoek gaan naar dat verweesd miauwende poesje. Maar als Kamiel de opdracht van zijn Boze Koningin echt ter harte zou nemen, dan was Pitou ondertussen voorzeker al een verzopen kreng. Hopelijk was hij zo vindingrijk dat jongske zulk ’n ellendig einde te besparen. Zoals zijn gezicht was gemolesteerd, zou het slechts een kleine moeite betekenen om er bij haar geloofwaardig mee voor de dag te komen hoe ongelukkig het voor hem door de schuld van zijn brutale bezoeker was afgelopen. Hij kon het bloed uit zijn neus verder laten stollen. Zijn Koningin uitleggen dat ik de drie jongen met geweld van hem afhandig had gemaakt.
Alvorens mijn weg te vervolgen, gooide ik de kitten van de kofferbak naar de achterste zitbank. Daarna haastte ik me in één ruk naar huize Hortensia.
WORDT VERVOLGD
maandag 25 januari 2021
onderschat / overschat
naar waarde geschat: de band "normaal"
onderschat: marc van springel
overschat: corsendonck
pech en geluk
pech:
geluk: voor rocco voorlezen uit het klaarblykelyk gigantisch expressieve "de poort naar oost", deel vier van douwe dabbert, dat ik zélf kennelyk voor het eerst las toen ik zes was (want verschenen in donald duck magazine in 1977...)
alternatieve feiten
2. de belangrykste heerbaan in het noorden van het romeinse ryk was de "via belgica", die van het brits-belgische kanaal voerde tot aan de ryn in het huidige duitsland.
3. het grootste eiland in het kanaal is "wight", in de middeleeuwen bezet door de juten, heden gekend om zyn jaarlykse festival dat het "engelse woodstock" wordt genoemd.
4. de laatste paar duizend bezoekers die nog op woodstock rondhingen, begonnen spontaan alle puin en vuilnis op te ruimen. een groot deel van dit vuilnis werd evenwel zodanig over het terrein verspreid, dat je vanuit een helikopter een piece-teken waarnam.
5. er zyn op de wereld 45 gemeentes die "woodstock" heten.
6. niet ver van de bread-en-breakfast genaamd "de driesprong" in noord-sleen, nederland, bevindt zich een hunebed dat op hunebed-kaarten wordt aangeduid als D45.
dit was: driesprong - heerbaan; heerbaan - kanaal; kanaal - woodstock; woodstock - 45; 45 - driesprong.
weird superhero
uit 1958... goed in tydreizen en in onzichtbaarheid...
die kappen d'r echt nooit meê, zo krygen we geleidelyk aan de indruk...
waar was je te maandag
voor zyn deelname
aan "de grote don vitalski radio show"
dreamer
state of being, 26 januari 2021
brief aan myn lezers...
bedankt dat jullie my lezen, dat jullie my volgen in dit vreemde avontuur... de prilste jaren van myn blog, 2005 & co, dateren van vlak voor de totàle digitalisering; gelukkig, daarom hebben myn teksten en daarom heeft myn universum nog dat ouderwetse, zeer litteraire patina; ik ben nog een antieke held, die duidelyk altyd érgens is en nooit zomaar overal... myn photo's getuigen nog van een zekere schroom... jawel: deze blog is als het ware nog werkelyk "beduimeld" - als een der laatste der mohikanen.
dat verklaart het buitengewone succes ervan...
als je naar myn blog surft, verblyf je wél nog in dat vermaledyde internet - maar dan toch, binnenin die horror, in een aparte, fluisterende soort van holm, een wenzelholm (google dat woord zelf maar op...) hier, op "vitalski blogt", brandt er nog kaarslicht, hier zit nog een oude man op een rieten stoel zyn best te doen om eerlyke wyn te schenken...
het idee dat jullie hier iedere dag opnief naar toekomen, wil vooral zeggen dat jullie immens intelligent zyn - onderhand is dat een byna buitenaards gegeven...
goed, zo ben ik vyftig geworden vandaag (op facebook myn geboortedatum gewyzigd, om aan de duizenden verwensingen onder te duiken...)
gastauteur
HEKSENJACHT
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
aflevering twaalf
Wat dacht die knul wel? Dat ik me met lege handen naar huis liet sturen? Zomaar, of ik een schurftige hond was? Nadat ik lang genoeg met kloppend hart en stokkende adem van durend ongeduld achter het stuur had zitten trappelen, spoedde ik me weer naar de voordeur. Legde er mijn oor met ingehouden adem te luisteren.
Daarbinnen ging het over de drie kattenjongen. Als blijk van onvoorwaardelijke gehoorzaamheid kreeg Kamiel van de sadistische juf het bevel die creaturen in een zak te gooien en in de nabije beek te verdrinken. Daarmee zou hij drie punten scoren en een lessenaar dichter in haar buurt komen zitten. Ik had het woord voor woord verstaan. ‘Hier, in mijn heetste hel die er voor jouw zal uitzien als de meest zalige hemel. Tot zolang blijft dit bos jouw vagevuur!’
Ik hoorde een klikje en daarna werd het lange tijd stil.
De deur zat op slot. Ik rammelde aan de klink. Riep Kamiel. Eerst zoet. Daarna ongeduldig. Ten slotte onvriendelijk en zeer heftig. Bonzend op de deur zwaaide die onverwachts in één ruk open. Terzelfdertijd ontving mijn neus een vierkante vuist. Het bloed spatte in het rond.
‘Dat zal je leren, met de Schoonste van het hele land te spotten. Als er één ding is waaraan zij de pest heeft, is dat mensen zich om haar vrolijk maken.’
Ik liet me op een stoel vallen. Met een zakdoek tegen de neus. ‘Ik had alleen maar geglimlacht,’ voerde ik half huilend aan. Ondanks mijn gedempte stem had Kamiel me goed verstaan.
‘Je kunt je hier beter niet meer vertonen. Onze smaken en verlangens verschillen te zeer. Jij een ziekelijk, in hydraulica gespecialiseerd wetenschappertje. Ik een kloek geschapen, gezonde boswachter. Waarom laat je die stomme hydraulica niet varen? Beter zouden jij en Roosje trouwen, kinderen op de wereld zetten, later met het hele gezinnetje vrolijke musicals bekijken! Wij behoren beiden tot een ander ras. Niks aan te doen!’
‘Roosje, zeg je?...’
‘Of denk jij dat ik blind ben en niet zou weten dat je al een jaar smoor op haar bent? Het verheugt me dat ’t zo is, echt waar! Ben ik eindelijk van die burgerlijke trut en lastpak af!’
Burgerlijke trut. Lastpak. De stompheid van de woorden beukte een tweede en derde keer op me in, kwetste me vreselijker dan mijn bloedneus. Het maakte dat ik opstond en me daarmee nog groter, breder en krachtiger voelde dan twee Kamiels tezamen. Mijn reuzehand haalde uit, pakte hem bij het achterhoofd, bonkte zijn gezicht met de neus op tafel.
‘Kan me niet schelen wat jij doet of niet doet, man; die poesjes pak ik mee!’
Met zijn geweer op hem gericht, was ik erin geslaagd twee van Hortensia’s kittens in mijn kofferbak te gooien. Alleen Pitou bleek zoek. Weggelopen. Aan haar angstig miauwende kreetjes te horen, verdwaald het bos in. Niks aan te doen. Ten langen leste moest ik me nog haasten. Vanuit zijn woonvierkant kwam de boswachter met razend getrokken mes de helling afgestormd.
WORDT VERVOLGD
zondag 24 januari 2021
reklaâm
107 bladzyden
17 euro inclusief verzendingskosten
een waarachtig unicum
linkie
dakkan / dakkanni
pech en geluk
pech: mollie begeleiden op een rolschaats-byeenkomst op het kerkplein een kwestie van pech wegens na een goed uur totààl verkleumd.
geluk: (voor my persoonlyk) verlenging van de lock-down-periode (zodat ik nog steeds niet ineens weêr aldoor de baan op moet)
alternatieve feiten
2. het dunst bevokte land ter wereld is mongolië.
3. de dichtst bevolkte gemeente van vlaanderen is mortsel.
4. de naam "mortsel" komt van "mort" + "sela", betekenende "moeras" + "huis van één kamer"; in de 13e eeuw stond er zo één huis in het moeras, waar nu mortsel ligt.
5. de dunst bevolkte gemeente van nederland is schiermonnikoog.
6. tweede derde van alle knoflook ter wereld komt van china.
7. àlle panda's ter wereld zyn chinees. als je in pakweg madrid een panda tegenkomt, dan mag je met zekerheid begrypen dat deze door china aan madrid is uitgeleend.
8. de gemiddelde goudvis ziet meer kleuren dan de gemiddelde mens.
joke
katy: "ja, dat komt zo - er zyn ook altyd, heb ik al gemerkt, bezoekers die géén dorst hebben."
uitslag wedstryd
"lies" is gewonnen,
al had ook zy niet alles juist,
en is evenmin niet geweten
of dit om "lizzie" gaat,
dan wel om lies robbeneiland,
dan wel om lies robbeneiland,
dan wel lies verheyen...
Abonneren op:
Posts (Atom)
