door myn eigen belachelyke schuld kryg ik dagelyks deze vraag voorgeschoteld; waarom ik nachtburgemeester ben, en wat het feitelyk betekent om nachtburgemeester te zyn; zelfs eerlyk en oprecht je best doende, blyf je steken in stock-antwoorden, met dewelke je, na al die jaren, niet anders meer kan dan ook jezelf drastisch teleurstellen; -- vandaag evenwel, kwam er onverwachts nog eens iets goeds uit myn mond: het enige speciale aan het nachtburgemeesterschap is, dat als de drager van die titel sterft, dat hy dan de àllerenige westerling ooit is, die niet overdag, maar wel snachts wordt begraven.
visioenen ontsproten zich aan deze frase, begrypen jullie... al eeuwenlang steken wy onze doden smorgens vroeg, of in het beste geval in de vroege middag onder de grond - het idee om des nachts, by maneschyn en onty, wanneer de wereld slaapt, om halfvier snachts te worden begraven... ja, dat wil ik! dat éis ik! dat maakt het verschil, dàt is nachtburgemeester zyn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten