als je bekykt wat er vandaag onder de noemer "humor" in de rondte gaat langs 's lands culturele centra, jeugdhuizen en parochiezalen, kan je moeilyk anders dan inzien dat dit platte, verbeeldingloze, myns inziens deprimerende, maar volgens de volle tribunes juist fel te bejubelen niveau exact parallel loopt met de algehele debilisering van ons universum, wat myzelf aangaat dermate, dat ik stilaan het gevoel kryg, op dit gebied onderhand maar beter de plaat te zullen gaan poetsen. hier kàn je niks meê te maken willen hebben. plus, als je ziet waar mensen meê lachen, en waar ook critici voor applaudisseren ("critici..."), dan begryp je ook vanzelf waarom vitalski min of meer uit deze boot valt... om zich op te rollen op een eigen, zelfstandig geborgen eiland, bezigend een eigen, door enkel de vogels te begrypen exotische taal...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten