zeer aangenaam tot zeer laat kunnen uitslapen. zeer behaaglyk gedroomd ook, duidelyk doordat dat ellendige gedoe van de voorbye twee dagen ineens is opgelost. ik draaide my slapend op myn rug en een grote smile maakte zich van myn aangezicht meester. al treur ik wel om david, die vandaag een ultra zware operatie ondergaat, aan zyn heupen. het was ik, als regisseur, die hem gevraagd had om dat laddertje te beklimmen...
en daarna, vandaag, voor de eerste keer sinds tien dagen ook nog eens tyd gehad voor myn kindjes. altyd een beetje plechtig-achtig om ze tezamen met luv vant school te gaan halen. in myn kindertyd wilde dat zeggen: grote vacantie; doordat we toen, traditiegetrouw, meteen van de schoolbanken in de auto werden gezet en naar joegoslavië op reis gereden.
tussendoor lezen in het boek "negerwyk" van simenon. na "de burgemeester van veurne", dat zo fenomenaal goed las, geraakte ik er niet meer in, doch met deze "negerwyk" is het terug likkebaarden. van een indrukwekkende eenvoud, ik zit al byna aan het einde en heb nog steeds geen idee hoe dees ga eindigen...
's avonds in audio-plant een repetitie gehad voor "victor glorieux en de fata-morgana" (première 12 november.)
omdat lut en morgane onderhand zo anders klinken dan, vorig jaar, carmen en laura, met wel dezelfde instrumenten, gaat de naam "de jammerklacht" niet meer op, vandaar nu dus "de fata-morgana". we stonden een tydje ter plaatse te trappelen maar daarstraks gingen we weêr een stevige stap vooruit... gaat zeer mooi dingetje worden...
omdat lut en morgane onderhand zo anders klinken dan, vorig jaar, carmen en laura, met wel dezelfde instrumenten, gaat de naam "de jammerklacht" niet meer op, vandaar nu dus "de fata-morgana". we stonden een tydje ter plaatse te trappelen maar daarstraks gingen we weêr een stevige stap vooruit... gaat zeer mooi dingetje worden...
en hier laat ik het by voor vandaag...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten