(c) gie kocken, 2003
moet het erg kort houden. het is vyf uur snachts en ik zit in de kamer van mollie, die immers weêr nachtmerries heeft, en de battery van myn verfomfaaide laptop is byna ledig.
die laptop is nog geen één jaar oud maar lykt nu al meer een half opgebruikte frietketel dan wat anders...
natuurlyk wordt, al lezende, die lewis carroll-biografie wel geëlektriseerd door zyn ongrypbare obsessie voor zeer jonge meisjes. een hoogtepunt in "geistesgeschichte", dwz de geschiedenis niét van feiten maar van hoe het menselyke bewustzyn in de loop der tyden evolueert. die wiskunde-leraar en religieus celibaat, die carrol was, wilde zeven dagen op zeven, alle uren van de dag by jonge meisjes rondhangen, liefst by de drie jonge dochters van de decaan... de vrouw van de decaan, hun moeder, had het onderhand al verboden... hy verzint listen om toch by ze te geraken... geobsedeerd door de intentie om die meisjes te photograferen, naakt bovendien... wy, op aarde dolend in 2015, kunnen dit niet lezen zonder een akelige perverse, ondertoon; lewis carroll, über-victoriaan, kan zich die ondertoon niet eens indenken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten