daarjuist, rond halftwee snachts nog, voor niks naar café moeskop gefietst, op de dageraadplaats... abusievelyk in de gedachte verkerende dat myn vriend jowan petit daar zyn verjaardag vierde - de barmeid wist my te melden dat ik voor dàt fyne feestje één dag te laat was gekomen... gelukkig: de tocht was op zich niet onaangenaam, de harde regen op de terugweg daargelaten...
voorts was het vandaag alweêr een ideale familie-dag... om elf uur smorgens kwamen myn twee kindjes my wakker maken - "mammie komen helpen!" (een trampoline in mekaâr vyzen.) en zo ging het de gehele dag door. ik houd meer van die konynen dan die kindjes van die konynen houden. liefst zet ik ze los in de tuin, en dan kan ik er oneindig naar kyken hoe ze aan het gras knabbelen en soms opeens een gigantische sprong in de lucht opbrengen... al kon ik tussendoor toch ook, zelfs, een béétje intellectuele arbeid verrichten (het verder uitwerken van de soundtrack voor de toneel-thriller; uitrekenen hoeveel seconden ieder geluid moet duren...)
buitendien met veel plezier nog melden dat ik gisterennacht, alsnog, toch wél myn portefeuille nog heb teruggevonden, namelyk opzy van het konynenhok...
de blaas-ontsteking - niet helemaal opgelost; maar precies toch al iéts beter...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten