die mevrouw rechts, in haar mooie gebreide witte lange trui, behoorde tot het oneindige leger vitalski-sceptici; na drie andere uitnodigingen was ze nu eindelyk toch eens gekomen; na een stille eerste twintig minuten brak het ys en brak ze op den duur tevens het record "hardste lachers ooit!"... nadien kwam ze my zeggen: "sorry dat ik dacht dat jy afschuwelyk was." --- story of my life.
maar liever in dié chronologie, dan andersom (denken dat iemand geweldig is, en je daarna dan, op diens voorstelling, rotvervelen. nochtans een chronologie die je veel vàker meêmaakt...)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten