gisteren tot laat snachts naar "chicago trail 7" gekeken. tot dusver een schitterende prent!! review, zodoende, morgenavond laat live op jullie lievelingsblog...
maar daardoor dus pas rond 10 uur smorgens wakker geworden...
mollie lag in haar eigen kamer, vlak naast de myne, tv te kyken. ik hoorde haar naar haar mamma telephoneren: "kan jy eten brengen?"
zo gaat dat eraan toe, in dit huis...
naar beneden gehobbeld, en daarzo een beetje geblogd. vooral de rubriek "dreamer"; ik had een érg uitgebreide droom achter de rug...
rond twaalf uur smiddags kwam rocco james conan thuis, die was gaan logeren. quasi voor de rest van de dag zat die achter zyn laptop. we kregen even ruzie doordat ie iets erg brutaals tegen me zei, maar ik riep per ongeluk harder dan was bedoeld. gelukkig is het weêr bygelegd. "papa, ik had niet mogen zeggen 'steek het in je reet.'..."
dan toch, vanaf rond halftwaalf, ongeveer drie uurs aan één stuk door voortgearbeid aan m'n nieuwste stuntgedicht ("wy moeten eens klappen".) de eerste helft staat er nu wel. en het is leuk werk ook. van nul naar één is de hel, maar zodra je iéts op papier hebt, heb je een platform, en dan is het alleen nog maar een kwestie van blyven en blyven doorkammen, duizenden keren van boven naar beneden en weêr terug lezen, àltyd critisch blyven, nooit één keer zommaar zeggen "dit is goed genoeg!" tenzy dat "goed genoeg" een hoger doel zou dienen.
in de tuin gaan werken, vooral om het prachtige weertje te consumeren. al hebben we smiddags wel geen zon, dus ben ik toch wel m'n kamerjas terug gaan aandoen. tuinarbeid in kamerjas. de definitie van marginaal.
plastic bekertjes oprapen, stoffige dekens afkloppen, kattendrollen in de container scheppen. stoffige stoelen oppoetsen. rocco james conan ondertussen op salto's oefenen in de trampoline.
intussen diverse podcasts in myn twee oren, over de oorlog in oekraïne, toch weêr wel...
toen ik weêr binnenkwam, was els crawls op bezoek. die was met mollie gaan fun-shoppen op de meir.
de tweede week van juli gaat els toch weêr meê op reis naar ondenval.
we zouden naar ibiza willen - maar: dat kunnen we niet betalen. hoe kunnen al die andere mensen dat wél betalen??
één kwartiertje powernappen, rond halfzeven savonds - mét resultaat!...
ik had, liggend in die zetel, myn strakke, nette toneeljasje reeds aan; ik draaide my, om een hand op myn oren te kunnen leggen - en lap: ik hoorde de rug van dit jasje in tweeën scheuren...
luv chauffeerde my nààr het optreden; de terugweg deed ik met de taxi, voor 17 euro.
nu is het, eens kyken, 1 uur snachts, en heb ik een elpee van shirley temple op liggen. tamelyk veel rumoer op straat, ramadanezen op zaterdagnacht.
jammer genoeg sumbiet ook m'n mail nog checken, dwz m'n mail opvolgen...
doch uiterst voldaan over de drie ronduit volmààkte gigs achter de rug.
1 opmerking:
Van Chicago trail seven naar Imago trail heaven.
Tenminste, als men mijn laatste mini website eens leest door op mijn naam te klikken of via de link hieronder.
https://levennadedoodqr.wordpress.com/
Een reactie posten