onderweg naar de ardennen, in de auto, kreeg ik op een ogenblik myn "klopjes", zodat de rit veel langer scheen te duren dan gewoonlyk. ik zei tegen luv: "kan jy even overnemen? ik val in slaap..." maar luv zei: "neen hoor!!"
de boslucht doet weêr deugd. ook zelfs de regenlucht doet deugd.
het is halfnegen savonds; mollie en stella weten zich in de sauna, rocco james conan is aan het gamen (roblox). zelf ben ik aan het bloggen, maar dat konden jullie vermoedelyk al raden...
het is halfnegen savonds; mollie en stella weten zich in de sauna, rocco james conan is aan het gamen (roblox). zelf ben ik aan het bloggen, maar dat konden jullie vermoedelyk al raden...
straks, als iedereen anders slaapt, begeef ik my aan het nero-verhaal, zoals nu iedere dag. de tekst is, door de vele drastische inkortingen, veel minder verminkt dan ik dacht. wel heerst er nu juist veel meer openlucht en ademruimte. de kracht van het snoeien.
pas op: het belachelyke motto "schryven is schrappen" heb ik altyd een totaal achterlyk idee gevonden. schrappen is maar een van de honderden processen waar je door moet, het "is" niet schryven, al dachten auteurs in de jaren 80 vast van wel, onder de invloed van de redigator van raymond carver. de letteren van vandaag gaan aan het economische schryven ten onder, de americanen voorop en wy erachteraan. waar is de capricio, de gekte, de duisternis, het onverantwoordelyke?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten