uit het schriftje, 21 october 2022

een man die een olietanker bestuurt. de traagheid waarmeê zo'n olietanker zich moet proberen om te draaien. dat duurt langer dan een halve dag, voor hy werkelyk helemaal is omgekeerd. - - die man vaart met zyn olietanker door de perzische golf, hy is twee dagen geleden vertrokken. maar dan moet hy de boot toch weêr draaien - hy realiseert zich ineens, dat hy thuis in zyn loods, zyn handschoenen nog is vergeten...

of betere manier om die mop te vertellen; een russiche olietanker trekt zich terug uit het zeegebied rond odessa. na een dag of twee roept de kapitein: "hunk? waarom draaien wy nu weêr helemaal terug om?" "het spyt me, kapitein - maar ik hoor net, dat er iemand van de bemanningsleden, vermoedelyk in karchov, zyn handschoenen nog is vergeten."

"permafrost". dat is een vreselyk woord, een zeer lelyk woord.

rocco james conan mocht kiezen: ofwel zou hy àlle kamers in huis tot een spookkâsteel ombouwen, behalve myn kamer - ofwel zou hy alleen myn kamer tot een spookkâsteel ombouwen. ik wachtte bang af - gelukkig: uiteindelyk koos hy ervoor, alleen maar alle andere kamers tot een spookkâsteel om te bouwen.