ad valvas

het is halftwee snachts wanneer ik hier thuiskom.
jullie begrypen dat ik geen zin heb in bloggen.

maar wél veel zin heb in oneindig lang douchen!

het was snikheet op de vosselaarse vrydag;

door de zomerzon, de theaterlampen, de enorme drukte;

door het onvatbare succes kortom, dus alweêr;

maar sommige clubdagen vliegen voor myzelf voorby,

terwyl het vandaag

toch een worsteling met de daemonen was,

per verdere minuut alsmaar meer bloed, zweet, hallucinatie.

hier: deze selfie in het tankstation...

ik ben fier dat ik ziggie stardust ben...

dat ik zo écht, in myn eentje, myzelf ineens in dat glasraam ontwaar...

dit is niet een gemaskerde vorm van myzelf,

maar andersom; dit hier, is myn échte zelf.

dit hier, is hoe ik my voel,

wie ik ben,

waar myn plaats is op deze aarde.

-die terugrit en dit tanken toevallig

een schitterende reminiscentie

van de flow van de gig waar ik zonet doorheen was gemoeten;

myn naft was op: vanaf aan het begin reeds.

het alarm-belletje piepte reeds.

-wat? géén tankstation ter hoogte van gierle??

-en: géén tankstation ter hoogte van zoersel??

-en: geen tankstation -- nog àltyd geen redding in zicht?

zo was dus ook die gig;

nu Nog burleske????

nu Nog verlin?

life is a matter of dying.

maar in ranst was er natuurlyk een q8...

dank! dank !!!!...

***

tydens myn optreden was m'n leesbril gekrakt.

en verloren geraakt.

ik kon amper gelezen krygen

welke bankkaart ik by me had.

de pin-machine zei doodleuk:

"deze kaart wordt op dit tankstation niet aanvaard."

echt.

met dit blauwe gezicht - in die winkel naar binnen?

om cash te tanken?

de tweede keer echter, nam het apparaat m'n kaart

wél simpelweg aan...

- dat lààtste stukje rit, na ranst,

het walhalla...