rond halftien smorgens wakker geworden, na vyf en een half uur slaap dus. toch voelden-ik my opperbest. lichamelyk zeer ernstig uitgeput, nu eenmaal een soort marathon gelopen hebbende, de vorige dag; doch mentaal voelde dit alles byzonder okidoki... alles is naar wens, geen énkele klacht denkbaar, alles goéd zo...
(perikelen aan de wagen, dat wel... de pedaal van de koppeling doet voos...)
nog liggende te bed, vanzelf, dan toch, met de laptop op schoot, er een aanvang meê genomen, promotie te beginnen te voeren voor de aanstaande dinsdagclub-editie. reeds eerder belandde het affiche in myn mailbox, zoals steeds aangeleverd door myn broêr-soldaat serge, doch: met die "vosselaarse vrydag" er tussendoor, was ik hiermeê nog niet uit de startblokken gekund.
vandaag: de facebookwalls van alle deelnemende artiesten. (morgen: de facebookwalls van alle sympathisanten die hebben aangegeven: "doe maar wekelyks op myn wall.")
beneden in huis gekomen rond het middaguur, het boekje "de apenplaneet" van pierre boulle dan eindelyk uitgelezen. wetende dat het nu of nooit was; eens je je mailbox opendoet, is de rest van de dag daaraan opgebrand...
de kinderen en luv allemaal tezamen in de woonkamer; dat gebeurt niet dikwyls, vooral mollie zit erg veel op haar kamer.
dan maar myn belastingen betaald. 3.500 euro belastingen op myn g.c.v., 1.900 euro kadasteriële belastingen. dus alles tezamen 5.400 euro moeten weggooien. nu ben ik ineens 5.400 euro lichter. gisteren was ik ryk, vandaag ben ik straatarm. die weinige keren wanneer je ineens een bom geld ontvangt - moet je dat geld diréct daarna, letterlyk altyd meteen de dag daarna, integraal weggeven. nooit houdt een normale belg één halve frank over.
de enige troost die je hebt, is dat je kan zeggen: "goed - ik heb het dan toch weêr, in ieder geval, kunnen betalen." inderdaad is dat een mirakel. onze belastingen zyn werkelyk abstract, absurd, onbevattelyk...
en zolang dat geld naar ziekenhuizen gaat, en onderwys-instellingen en naar brandweêrkazernes, is dat goed - maar: met datzelfde geld worden ook de brochures van het vlaams blok gedrukt... vorige week zat er zo'n brochure in myn bus: "het marrokanenprobleem!" in zwarte letters op geel. "ik kryg dit vergif niet alleen binnen - ze hebben dit gemaakt met myn geld."
maar ook dat is goed, het is de onderkant van de democratie en democratie is goed, we varen alles byeen de juiste koers...
als je in america een fatale ziekte krygt, sta je na een halfjaar letterlyk op straat... als je in rusland een koelkast wil hebben, moet je eerst met je kinderen helemaal gaan sneuvelen in bachmoet... in mariupol...
rond vyf uur smiddags vertrokken myn eigen kinderen naar scherpenheuvel.
alleen thuis achtergebleven, zag ik dat het éindelyk zover kwam; na vyftig dagen van intense procrastinatie; de eerste dag van juli was ik hier reeds aan willen beginnen - maar: kennelyk moest dit zyn tyd hebben: als eindelyk beginnen te schryven aan het kindertoneelstuk "het geheim van de stuivenberg", dat de eerste week van november in première gaat.
in overmoed dacht ik hardop: "later in myn leven ga ik kunnen zeggen, voor de rést van myn leven: dàt toneelstuk heb ik nu eens werkelyk op één dag tyds geschreven!" dit heb ik echter niet kunnen waarmaken. doch wél staat de integrale outline gedetailleerd op papier; dus de zwaarste inspanning is al voorby, nu alleen nog alles aldoor verder uitrafelen...
en ik merkte toch, dat ik tydens die vyftig dagen van niéts doen, onderbewust toch wel iéts, vanalles, aan het verzinnen moest zyn geweest, dat kan niet anders...
één uur snachts. de kinderen zyn terug. de muggen zyn ook terug. tot ziens, dierbare lezers.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten