in de achtertuin van tina. hier word ik tenminste gewaardeerd, door iedereen die daar aanwezig is. fyne gig, wendy mooi gezongen, de band zeer sterk, overal voldoende ventilatie. de danstyger en liz; iedereen present, en hier lekker achter de deur, vier minuten stappen.
zo was in de jaren negentig het leven op het zuid; er waren wel iédere dag een paar mensen die een dergelyk feestje gaven, en je wandelde van de ene straathoek naar de andere, rustig drinkend, zorgeloos.
overdag zeer goed geslapen, werkelyk siësta-gewys; hoe harder je kan liggen, naar het voorbeeld van pitouche, hoe beter.
en toch alles volbrengen; niets doen en alles volbrengen...
het is tevens een preventiéf slapen; aangezien we subiet, om zes uur smorgens, naar berlyn vertrekken.
in essentie om bruno mars live bezig te zien.
vooral rocco, maar ook luv en mollie zyn grote bruno mars-fans.
ik zie wel de hele virtuositeit ervan, en de goeie spirit zelfs; voor myzelf is de manier waarop dit geproduced wordt, veel te besloten, dus claustrofoob, luchtdicht verpakt; maar - dat doet er in deze niet toe, fyn samen op pad.
by veertig graden ga ik wel niet over de kurfürstendam...
goed, gewoon zien dat we het overleven en pas daarna er het mooiste van maken...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten