genoteerd van op myn matras op het buitenterras, waar ik, net als gisteren, ga blyven slapen, met genoeg deet op m'n lyf tegen de muggen, wel.
luv zei tegen de kinderen, die op het punt stonden, tezamen naar het park noord te vertrekken: "jullie hebben de beste leeftyd voor een kind, om een ouder van te zyn; over het algemeen helemaal zelfstandig - maar toch wél nog echt afhankelyk."
gisteren stond er opeens, onaangekondigd, om twee uur in de namiddag, iemand van de f.o.d. voor myn deur. om naar myn papieren en statuten te vragen. myn boekhouder zei me nadien, dat dit niet kan, dat hy daar in zyn zestigjarige carrière nog nooit van gehoord heeft. wat my nu doet bedenken: was dit toch niet een zoveelste maskerade van een van myn stalkers?
sigur ros: was in het jaar 2000 een schoolvoorbeeld van muziek die wél goed was maar die zo hard onder haar eigen hype bedolven werd dat het niet meer plezant was om er fan van te willen zyn.
2026 is een beter jaar op hun beroemde elpee "agaetis byrjun" te hebben spelen.
antony and the johnsons: was in het jaar 2006 op een nog méér bekakte manier in de mode. 23 maart in de koningin elisabeth zaal; die zaal was uitverkocht aan byna alleen maar bekende vlamingen en bekende antwerpenaren, ik voelde my schuldig dat ik er ook by zat - omdat het zo slécht was, zo saai!!
maar die heeft geen béter jaar nadien of vooraf.
ik jogde toen en ik geef toe dat ik aan die elpee "i'm a bird now" wel plezier beleefde; ik liep dan om zeven uur smorgens door het rivierenhof en toén kwam die muziek daar, vond ik, goed uit - maar dat duurde niet lang, en als ik het nu, na twintig jaar, opnieuw op leg, hoor ik niets anders dan "help my, red my, bescherm myn arme my", - en dat dan in een PERMANENTE vibrato.
per ongeluk opnieuw naar "the office" beginnen kyken. voor de tiende keer of zo? allicht is dàt wel een kenmerk van dé unieke échte meesterwerken: als je het per ongeluk voor je hebt, ga je er in meê, voor altyd. de vioolconcerto van beethoven. je hoort de eerste vier maten - en je kan niets anders meer doen dan dat hele muziekstuk uitzitten. het oeuvre van de latere reve (van 1980); één alinea en je moet al die boeken opnieuw hebben. the godfather; die eerste drie minuten - en dan moét je wel, voor de vyftiende keer, de hele série zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten