uit de romeinse tyd,
uit het steentydperk,
uit de tyd van de holbewoners...
donderdag 6 december 2018
woensdag 5 december 2018
linkie
vyf triljard kilo prince-muziek...
tegen niemand verderzeggen!...
de allergrootste prince-base ooit...
de enige manier om zicht te krygen
op de omvang van dit oeuvre...
letterlyk ongeveer twintigduizend uur muziek...
waar was je te woensdag
eerlyk gezegd: rocco poseert hier; ziende dat ik die photo ging pakken, nam 'ie deze versteende houding aan...
overdag was ik eveneens thuis, maar dan in myn eentje, repeterend op "pinguins" (weêr helemaal opfrissen) en "schoonzoon (short cut edit voor showcase donderdag).
savonds
repetitie met de veredeling, vosselaar
(het is eigenlyk "veredeling", en niet "de veredeling"; maar ja, ik kàn precies gewoon niet anders...)
hier arriveert nick lommelen...
omdat je toch ieder idee moet motiveren...
waarom moet bob hier naar rechts kyken? waarom moet els hier haar handen meer gebruiken? waarom moet die zo hoog staan? waarom hier niét "aaah" roepen, en dààr dan weêr wel??
ja, daar leer ik aan de lopende band van by...
state of being, 5 december 2018
het is goed om soms, te dun gekleed, door koude lucht te rennen, vooral rond drie uur snachts, en liefst juist door straten die enigszins onguur ogen. en al is het jammer dat ik niet religieus ben, het is ook goed dat ik toch wel nog, geloof ik, de contouren kan aanvoelen van wat religie hadden kunnen zyn. overigens nog naar de blauwe lyn gebeld ook, om een vermoeden van diefstal te melden. "waarschynlyk," aldus die agent van dienst, "waarschynlyk is die step die je daar zegt, en die daar dus, naar jouw zeggen, zomaar ergens staat te staan, niet gestolen, maar is dat een leen-step, waar sinds deze week de stad meê vol staat." straks eens op-googlen...
op het nieuws: de vermeende "val van de regering." dat geleuter, dat gaat maar door; en intussen sterft iedereen. kan iémand daar iets aan doen? te maandag is de vierd rykste belg ooit overleden, albert frère; hy laat zyn twee kinderen ieder driemiljard euro erfenis na, en wel langs een constructie, dankzy dewelke die familie helemaal nul euro belasting betaalt. nul euro - dwz: die twee kinderen krygen die driemiljard rechtstreeks en onaangeroerd op hun rekening: zonder een minste, minste belasting. wat zouden kris peeters en consoorten daartegen ook beginnen? wat kunnen die gaan zeggen tegen iemand met 6 miljard euro in zyn portefeuille?
maar om die reden zyn, zoals iedereen natuurlyk al eeuwenlang weet, al die afleveringen van terzake, en al die afleveringen van de afspraak, en al die overspannen edities van al die kranten iedere dag, en al dat geneut dat daarby komt, zelfs geen krabbels in de marge; neen, dat alles is gewoon allemaal gebakken lucht. zoals myn vriend pierre moeremans het al 'ns verkondigde:"als verkiezingen echt iets zouden kunnen veranderen, dan zouden ze niet bestaan."
voorts; het valt ons op dat iedereen in ons gezin (nu opeens gaat het daarover), al kei-lange tyd helemaal gezond is... weet je nog die tyden op deze blog, toen kik jullie om de zes weken moest melden:"de die is naar het ziekenhuis," of ook:"de die is al zes dagen niet meer naar school gekund"? reeds onnoemelyk lang is nu iedereen stabiel hierbinnen, wel vreemd...
vandaar dat ikzelf ook zo onverdroten kan voortwerken, non-stop, altyd maar zeventien projecten door mekaâr afwerken, iedere dag optenief tot vier uur snachts doorploegen...
het meest frappante is nog, dat dit nieuws-item verder nauwelyks in de media komt.
dinsdag 4 december 2018
a day in a life
was ik om 9 uur smorgens aan het repeteren
met circus bulderdrang
in ghosttown, hemiksem...
namiddag
op den duur zo erg bewegingloos, dat ik gewoon ergens geparkeerd heb, ver van huis, gewoon om ervan af te zyn...
late namiddag
de photo hier dateert van 2002...
avond
laat avond
voorlopig zeker tof genoeg om verder te kyken...
hier een photo van de vadder in 2006...
night
de gofer van guido...
goeie, stevige live band nog bezig gezien...
in hartje kempen; westmalle...
zondag 2 december 2018
agenda dees week
ten dinsdag avond: regie de veredeling
te woensdag: living-gig "pinguins kunnen toch wel vliegen", in hove
ten donderdag, overdag: showcase voor programmatoren, "ideale schoonzoon", fakkeltheater"
ten donderdag, avond:"pinguins kunnen toch wel vliegen", in de corridor, wetteren
te vrydag: 13:30u vergadering met filip staes, bedrfysfeestenorganisator
te vrydag avond: muscial, cc evergem
te zaterdag avond: musical cc lier
te zondag: verjaardagsfeest rocco james conan
uitgerekend de dag dat ze leert, dat alvast déze sinterklaas feitelyk haar vader is, treft ze, een paar uur daarna, in de geheime kamer, onder een laken, haar verborgen cadeaus opeens aan...
by een sinterklaas-brief waarin stond:"beter op je tafels oefenen," zei ze eerder al:"mama, dat heb jy geschreven!"
rocco james conan zal er wellicht tot zyn elfde in blyven geloven...
alternatieve feiten
2. in de middeleeuwen droegen boogschutters uit wales maar één schoen.
3. de chinese spreektaal maakt gebruik van idiogrammen, dwz quasi-beelden voor algemenere betekenissen. het woord "gedoe" wordt in het chinees afgebeeld door een dak met daaronder twee vrouwen.
4. aan de chinese muur is 1700 jaar lang gewerkt...
5. hannibal had maar één oog.
6. een rozyn in een champagneglas zinkt naar de bodem, dryft terug naar boven, zinkt weêr naar de bodem; ad infinitum.
7. in 1981 bracht pepsi cola een soort cola uit dat zogezegd speciaal voor smorgens diende. die cola heette "pepsi a.m.", maar werd naar een paar weken weêr van de markt gehaald.
8. in australië hebben pizza's doorgaans eieren als beleg.
9. japan is de grootste exporteur van kikkerbillen.
10. de moeder van paul mccartney was een wroedvrouw.
11. sheryl crow heeft twee valse voortanden.
12. vanilla ice heet in het echt robert van winkle.
column streekkrant editie kempen
VORSELAAR
Van de week kreeg ik een lezersbrief:"Vitalski, is het omdat je zelf van Vosselaar bent, dat je nooit iets schryft over Vorselaar?" Dit klopt zeker niet, want groot is myn eerbied voor deze kleine, dappere gemeente - al telt zy ternauwernood 8000 inwoners, terwyl Vosselaar er natuurlyk meer dan 12000 huisvest. En zeker neem ik myn pet af voor de 19e eeuwse jezuïet genaamd Lodewyk Donche, de stichter van Vorselaar. Aanvankelyk predikte deze yverige katholiek in de Antwerpse Borromeuskerk, maar algauw werd hy daar weggejaagd, zo overdreven fanatiek als hy in het byzonder tegen het protestantisme tekeer ging. Rond 1820 maakte Donche in onze Kempische contreien kennis met de adembenemend mooie Gravin Van De Werve De Vorsselaer. Het klikte tussen de twee, maar in plaats van elkaar te beginnen minnekozen, begonnen ze samen, gelovig als ze waren, een gehele meisjesschool in te richten; in de grond is Vorselaar dus inderdaad, lezers, een uit de hand gelopen nederzetting rondheen deze meisjesschool. Qua sfeer kan dat toch eigenlyk wel tellen.
Het jammere is alleen, dat de gemiddelde Vorselarenaar uitzonderlyk bygelovig is. Op het internet kan je ze gratis nalezen: de honderden lokale volkslegendes zoals opgetekend en verzameld door Katrien van Effelterre. Er wordt letterlyk geloof gehecht aan bergkabouters, die je helpen bemesten als je 's nachts een frankstuk op je spade legt. Het wemelt er ook van dwaallichten, heksen en kobolden, en specifiek in de buurt genaamd "De Beeldekes", zo wil het volksgeloof, kan je soms exact rond middernacht een yzeren geit waarnemen. En ja, het klopt: voor dàt soort interessante nonsens, is de Vosselarenaar veel te nuchter.
waar was je te zaterdag
in cc ter vesten, beveren.
ik was m'n podium-jasje kwyt, en moest het derhalve met een ander, geïmproviseerd jasje stellen... maar myn hele personage zit in dat jasje verweven, zodat ik het eerste kwartier echt kolossaal raar gespeeld heb.
daarna begon het zich toch weêr te zetten...
dreamer
dit was een formidabele ervaring, een "classic", zoals je die als acteur toch één keer om de vier of vyf jaar moet meêmaken; ik lag te slapen, en voelde een por in m'n zy. daarna nog een por, erg vervelend, en by de derde por deed ik myn ogen open, om te begrypen: JEZUS CHRISTUS - - MOEDER GODS - - IK BEN LIVE ON STAGE IN SLAAP GEVALLEN!!
een kwartier voor het einde van de musical, word ik neêrgesabeld, en moet ik op de grond blyven liggen, net zolang totdat het personage "evelyne" my zogezegd weêr tot leven komen wekken. het extreem vroege opstaan de voorbye week, werpt zyn vruchten af; meteen toen ik op de vloer lag, dacht ik al: ohh, dit ligt goéd!... het zoetgevooisde piano-spel van wolf, op guido's liedje "half zo mooi als nu", bleek me dus totààl te hebben laten indommelen!
column streekkrant editie antwerpen
VAN DEN ENDE
Dat Antwerpen niet alleen maar een knusse Koekenstad is, maar ook zonder overdryven een kosmopolitische metropool, merk je vooral als je haar geschiênis induikt. Op Klara, 's lands klassieke radio, kan je sinds kort integraal gratis van een uitgebreide podcast genieten over Lodewyk XIV; daarlangs vernam ikzelf alvast voor de eerste keer in myn leven van de nochtans erg opzienbarende, 17e eeuwse Antwerpenaar genaamd Franciscus Van Den Ende. De man werd in 1602 in Antwerpen gedoopt, als zoon van een familie succesvolle wevers. Hy kreeg les van de Antwerpse jezuïeten, in die tyd streng gecontroleerd door de Spaanse koning, maar om het zelf tot jezuïet te schoppen, daarvoor was hy te vryzinnig. Hy schreef gedichten en floreerde in de locale kunsthandel, als prentuitgever van onder anderen Rubens en van Dyck. Hy verhuisde naar Nederland, waar de grootdenker de leermeester werd van de grote filosoof Spinoza, en nog later trok de man naar Parys. Al was hy beter by ons gebleven! Uiterlyk bleef die zich wel gedragen als een katholiek, maar in waarheid was hy fel atheïst, en samen met een paar andere Paryzenaars, begon hy aan een complot tegen de Zonnekoning Hemzelf. Zonder zwans mag gezegd, dat onze eigenste, Antwerpse Van Den Ende de àllereerste democraat aller tyden is, dwz de allereerste prediker van vryheid, broederlykheid en gelykheid. Dat is toch niet niks! Lodewyk XIV zelf kon daar minder om lachen; algauw werd Van Den Ende, samen met zyn zo dappere kompanen, afgevoerd en aan de galg gehangen. By wyze van eerherstel, zouden we hem nu feitelyk een park of een laan moeten cadeau geven - het Van Den Ende-park, klinkt toch niet slecht...
afterLink .
monteren aan het toneelstuk "pech en geluk" zoals gebracht door keskenoate, middelbeers, NL...
zaterdag 1 december 2018
prent vd week
op die fragonard gaan we dieper in... staat tussen barok en romantiek in... tussen Louis XIV en rousseau in...
de voorbye vrydag
(verraadt dit soort uiterlyke hysterie een ledige binnenkant, een inhoudelyke uitholling? zeer zeker wel!!)
rocco zei:"kyk, mollie!!" "wauw," zei mollie mat, die eigenlyk met iets anders bezig was. "ja maar," zei rocco meteen. "je moet niet zomaar wauw zeggen, je moet het echt bewonderen!!..."
waar was je te vrydag
topvorm, kolossaal goed gespeeld iedereen, echt goed gedrild en machtige inleving...
too bad dat het ineens voorby is...
state of being, 1 december 2018
dat vroege opstaan voor circus bulderdrang, na hooguit drie uurs slaap, begint zich ook op de andere weekdagen in te nestelen. aldus smorgens in alle vroegte de kinderen aan 't school afzetten, maar daarna tezamen met luv sinterklaas-boodschappen gaan doen, op de bredabaan. in myn eigenste kindertyd stond sinterklaas garant voor een overspoeling, een tempel van 2000 cadeaus die alle tegelyk op je neêrkwamen; dus wil je hetzelfde voor je eigen kinderen... inmiddels hebben we wel zeker genoeg by mekaâr - en: het hoeft absoluut niet allemaal duur te zyn, wel integendeel...
vervolgens in m'n eentje nog naar de kringloopwinkel voor kerstgerief, bovendien.
om ten slotte, om twaalf uur smiddags, als een betonblok in slaap te kantelen, met oordopjes in, zwetend en zwoegend.
voor het eerst sinds twee maand voelt myn haar niet goed. te lang, denk ik. of wellicht te slecht onderhouden ook...
hoewel hans teuwen, die altyd maar "rechts" speelt, een overschat humorist is, heeft hy wel gelyk wanneer hy herman van veen belachelyk maakt waar die zichzelf, met een uitgestreken gezicht, een "troubadour" wil noemen - hoe protserig, en hoe volstrekt kinderachtig. desondanks: wel degelyk is er iets nomadisch aan het bestaan van de acteur; je komt tezamen, je gaat intens tezamen aan iets bouwen - maar dan, na een kort jaar, wordt alles toch weêr opgebroken, voorgoed.
by keskenoate, de vriendelyke toneelspelers van middelbeers, werd ik, by het weglopen na de dernière, onverhoeds helemaal aangegrepen; de fuif was gaande, ik verdween tussen de vele lichamen en dacht, zodoende, met stille trom maar weêr op te stappen; de deur achter my dichttrekkende, zag ik toch nog even over myn schouders; en hoe vreemd: alle vyftien die acteurs en decorbouwers hadden my, door alle drukte heen, in de gaten - en staken allen tegelyk hun hand naar my op.
by keskenoate, de vriendelyke toneelspelers van middelbeers, werd ik, by het weglopen na de dernière, onverhoeds helemaal aangegrepen; de fuif was gaande, ik verdween tussen de vele lichamen en dacht, zodoende, met stille trom maar weêr op te stappen; de deur achter my dichttrekkende, zag ik toch nog even over myn schouders; en hoe vreemd: alle vyftien die acteurs en decorbouwers hadden my, door alle drukte heen, in de gaten - en staken allen tegelyk hun hand naar my op.
het is dan een moeilyke wandeling naar je auto. een tragische draaibeweging met je contactsleutel. en een lange, verre, filosofische autorit zonder de radio aan.
Abonneren op:
Posts (Atom)
