1. oorspronkelyk waren hakken aan schoenen een mannelyk ding. hoe hoger de sociale status, hoe hoger de hak.
zondag 7 mei 2023
ALTERNATIEVE FEITEN
1. oorspronkelyk waren hakken aan schoenen een mannelyk ding. hoe hoger de sociale status, hoe hoger de hak.
uit het schriftje
1. toen ik een jaar of tien was zag ik een bioscoop-affiche voor een film genaamd "white dog", over een racistisch afgetrainde vechthond... nu zou ik die heel erg obscure film dus gewoon kunnen zien...
2. check een heel erg vintage belpop-groep, die heet "the employees". raf de braecker. mensen blaffen. die "mensen blaffen" maakte deel uit van "de grote drie" van de belgische new wave, samen met arbeid adelt en aroma die amore...
3. "mensen blaffen" werd geproduced door "fred angst". die zangeres was ene sylvia honnay. zie photo onder.
4. "werd je daar dan voor betaald?" vroeg maurice dewilde aan een of andere west-vlaamse oud-stryder. waarop het antwoorde:"meneer dewilde, gelyk da ze zeggen: ne boer slaat zelfs zyn vrouw nog ni verniet.'"
5. het gebeurde in de jaren zeventig in myn dorp: dat mensen 's zondags in hun pyjama naar de bakker gingen. guy van nueten durfde het ook wel eens te presteren in het zuid-antwerpen van 1993.
6. de enorm vele plaatsnamen op onze wereld bol die heten "brunswick", in canada, america en australië, komen allemaal van het duitse "braunschweig".
7. komende van "bruno", een saxische baron uit de 7e eeuw, en "wic", een wyk specifiek voor handelaren.
8. in new york is brunswick een erg rurale regio.
9. andorra is een dwergstaat aan de voet van de pyreneeën.
dreamer
beneden in huis had ik een zeer tof en sportief mooi zwembad. pas geleidelyk aan drong de betekenis daarvan tot my door. ik strééf niet langer naar een privézwembad, het is zover, ik héb een privézwembad. dit maakte my zeer gelukkig.
gast-auteur
54.
‘Waarom liet u mij door een andere detective schaduwen? Uw dochter was hoogzwanger en moest naar Parijs voor een abortus. Waarom heeft u mijn werkgever niet van deze feiten op de hoogte gebracht? En waarom heeft u hem niet het adres gegeven van Justine Duroc?’ De ridder hakte er onverschrokken op los. De koppen van de draak rolden in alle richtingen. Straaltjes bloed spoten op als een fontein.
Het werd even stil. Het beest bundelde zijn krachten voor een tegenaanval vanuit zijn bevoorrechte kansel.
Joseph herkende de genadeloze rasp van een directeur-generaal, een stem die nooit iets anders had gedaan dan van hoog bevelen toesnauwen en nu, door de onverwachte tegenwerking, een beetje haperde: een roestig wiel waarvan de as nodig moest gesmeerd worden. ‘Ik ben een controlefreak. Door mijn jarenlange ervaring met werknemers weet ik dat men zich nooit helemaal op hen mag verlaten. Zij kunnen wel eens het gewicht van de cacao of suiker fout afwegen. Daarom wordt voor de verkoop van elk lot apart een staal genomen en de samenstelling ervan gecontroleerd. Ziet u, en als mijn koekjes al zoveel aandacht krijgen, dan verdient mijn eigen kind dit nog meer! Ik doe met mijn geld wat ik wil. Bovendien hoefde u niet te weten dat mijn dochter zwanger was. U diende haar enkel op te sporen en weer thuis te brengen. Maar daar bent u, als speurder, kennelijk niet tijdig in geslaagd. Uw baas mag tevreden zijn dat hij zijn poen krijgt!’
Plots klonk het monotone gepiep nadat de hoorn was ingegooid. Joseph vond zichzelf verschanst in een benauwend hoekje waarin het monster, gebruikmakend van zijn lomp gewicht, hem tijdelijk had weggedrukt. Hij had nog een gevaarlijke uitval willen doen, maar de baron had zich teruggetrokken in de waan dat zijn belager nu genoeg de daver op het lijf had om dankbaar te zijn dat hij zonder verdere kleerscheuren uit het dispuut was gekomen.
Joseph had echter nog geen schrammetje. Hij kwam uit zijn hol en zette de achtervolging in. Dat hij het lef had de baron alweer op te bellen, zou in één slag diens gevaarlijke staart afhakken.
Het razende beest keerde zich in een ruk om: ‘Wat nu weer?’
‘Het gaat niet enkel over een laattijdige abortus, mijnheer de baron. Er is tevens sprake van een handeltje in menselijke nieren. Hiermee zit u tot de nek in de stront, weet u wel? U heeft zich ingelaten met een bende criminelen!’ Dan volgde nog een laatste mokerslag . ‘En zet u vooral niet zo'n grote bek op. Ik zou wel eens naar de politie kunnen stappen!’
‘Is dit een bedreiging?’
‘Ik wil uw dochter spreken, verder niets!’
‘Vertelt u me dan eerst: waarom?’
(WORDT VERVOLGD...)
zaterdag 6 mei 2023
alternatieve feiten
lectuur
in 1936 keurde recensent kok een roman van p.h. muller af: omdat hy er niet het "borgtochtelyk lyden" in had gevonden. borgtochtelyk - dat moeten we nog eens opzoeken...
uit het schriftje
iedere dag een gedicht
"dank je!..."
we leefden in
dreamer
rechts aan de kant van de weg stond er een vrachtwagen geparkeerd, die ik passeerde, ik reed zeer snel en erg slordig - dus: botsing. ik belde naar myn vader om hulp, intussen verzuchtend: "dit is al de derde keer op ry zo'n soort accident."
gast-auteur
53.
Nu hij zover was, bleef Joseph strijdvaardig. -‘Ik kom voor een praatje!’ Met die woorden in gereedheid klopte hij bij de Borsalino aan.
Er deed niemand open. Nu waren er drie mogelijkheden. Ofwel was hij afwezig; in dat geval was Joseph het spoor bijster. Ofwel simuleerde hij afwezigheid. Ofwel was hij potdoof. Een vierde mogelijkheid bestond eruit dat hij samen met Marijke vertrokken was.
Joseph viste een ijzerdraad uit zijn vestzak, plooide het eindje in een rechte hoek en duwde dit samen met zijn loper in het sleutelgat. Vijf tellen later nam hij het verlaten vertrek in ogenschouw. Niets bewoog. Behalve een spiegelbeeld van zijn eigen kamer, zag hij weinig verschil. Het vertrek had dezelfde afmetingen en was eender ingericht. Aan hun gemeenschappelijke muur hing een lieflijk meisjesportret, en, dat moest hij nageven, was het hier ordelijker. Bovenop het netjes opgemaakte bed lag een valies.
Nadat hij had vastgesteld dat de kleerkast leeg was, trok hij het valies open. Gevouwen hemden en ondergoed. Een volgepropte plastic zak scheidde de vuile was van de nette kleren. Het zag ernaar uit dat de man klaar was om te vertrekken, maar zijn reis had uitgesteld. Achter de elastische sleuf aan de binnenkant van het deksel zaten folders van de S.N.C.F. met uurroosters van internationale spoorverbindingen. Tussen deze documenten stak een briefomslag op naam van de baron met daarin minstens twintig biljetten van honderd.
Daarnaast trof hij tegen hun gemeenschappelijke wand ook afluisterapparatuur aan: een elektronische versterker toegerust met een bandrecorder en de laatste nieuwigheden, zoals een sonar, zuignapjes om het apparaat tegen de wand te bevestigen en andere snufjes. Waarom de Lieukerke een spion achter hem had aangestuurd, mocht Joost weten! Joseph besloot die vraag bij de eerste gelegenheid als een kanonskogel op hem af te vuren.
Teruggekeerd naar zijn eigen kamer strekte hij zich op bed uit. Hij had Marijke een halfuur gegeven om zich te wassen en aan te kleden. In afwachting van het gesprek, rekende hij er nog een kwartier bij; want als jongelui in bad liggen, weet je nooit. Het hete water beslaat hun dromende blik en zij vergeten tijd en plaats.
Joseph dutte in. Toen hij wakkerschrok, liet het geen twijfel meer: Marijke zou niets van zich laten horen. ‘Niet wijken Jos!’ De koene ridder trok opnieuw zijn zwaard.
Aan de andere kant verdedigde de Lieukerke zich met glans: ‘Mijn dochter weigert alle commentaar. Uw missie is trouwens afgelopen!’
‘Kan zij heus niet eventjes aan de lijn komen?’ bleef Joseph aandringen.
‘Het spijt me!’
‘Jammer! Dan heb ik nog enkele vragen voor u!’
‘Begint u maar!’
(WORDT VERVOLGD...)
vrijdag 5 mei 2023
onderschat / overschat
onderschat: de nood aan de voortzetting van de traditie van postzegelverzamelaars.
alternatieve feiten
1. het britse automerk "vauxhall" ontleende zyn naam aan de gelyknamige londonse openbare vermaakstuin, dwz een soort lusthof, die bestond van de 17e eeuw tot midden 19e eeuw. in de dagboeken van samuel pepys wordt deze tuin nog de "new spring gardens" genoemd.
songtekstsnipper
uit het schriftje
ik kwam per ongeluk op een twitter-pagina met daarop honderden critieken van spontane burgers op optredens en/of boeken van myn zelf... allemaal commentaren, over jaren verspreid, allemaal by mekaâr gebundeld. spontaan begon ik te lezen, en tot myn blydschap waren die opmerkingen allemaal byzonder positief, zelfs dingen als "beste comedy ooit" en zo - en dit, van mensen die ik niet ken. evenwel, na een twintigtal van deze dingen deed ik, impulsief, deze website weêr dicht. het kon niet anders, of zometeen zouden er ook giftige commentaren opduiken. als je goéie critiek ernstig genoeg neemt om er bly van te worden, dan moet je venynige critiek ook ernstig genoeg nemen om er kwaad en triestig van te worden. daar had ik dus geen zin in. het was zoals ophouden met roulette - wanneer je nét nog alleen maar winst hebt gemaakt.
ranking
top 10
belachelyke angsten, door hollywood getriggerd
2. een lift die zomaar ineens vry naar beneden valt.




























































